Uzasadnienie
E. M.-S. złożyła w dniu 25 maja 2013 r. wniosek do Prezydenta Miasta o wymeldowanie z pobytu stałego E. S. z lokalu przy ul. [....] w K. W piśmie z dnia 31 maja 2013 r. nr [....] organ wezwał wnioskodawcę, na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., z uwzględnieniem art. 28 i art. 76a § 2 K.p.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez dołączenie do niego oryginału lub urzędowo poświadczonego aktualnego dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie doręczono wnioskodawcy w dniu 19 czerwca 2013 r.
W odpowiedzi na wezwanie E.-M. S. złożyła m.in. kserokopię sentencji wyroku Sądu Rejonowego [....] w K. Wydział [....] z dnia 30 czerwca 1986 r. (sygn. [....]) w sprawie wstąpienia w stosunek najmu lokalu przy ul. [....] w K. przez E. M. Powyższa kopia została potwierdzona w dniu 24 czerwca 2013 r. jako zgodna z okazanym dokumentem przez pracownika urzędu.
W piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. nr [....] organ zawiadomił wnioskodawcę, że z uwagi na fakt, iż wskazany dokument nie spełniał precyzyjnie określonych wymogów, na jej wniosek nie zostanie wszczęte postępowanie w sprawie wymeldowania E. S. Wskazał, że w takich okolicznościach nie wydaje się decyzji administracyjnej. W piśmie pouczono też o przysługującej wnioskodawcy w sprawie skardze na bezczynność organu administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W dniu 10 lipca 2013 r. E. M.-S. zwróciła się ponownie z wnioskiem o wymeldowanie E. S. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w K. W odpowiedzi na ponowione żądanie pismem z dnia 15 lipca 2013 r. nr [....] została pouczona o podstawie prawnej i trybie prowadzenia postepowań w sprawach meldunkowych. Organ ponownie wskazał, że postępowanie administracyjne wobec braków wniosku nie zostało wszczęte. Wskazał również, że skarżąca nie uzupełniła braków wniosku mimo stosownego wezwania. Ponowne złożenie pisma w dniu 10 lipca 2013 r. nie zmienia stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r.
E. M.-S. wniosła 30 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "decyzję z dnia 15 lipca 2013 r.". Skarżąca podniosła, że organ nie uwzględnił przedstawionych przez nią dokumentów, które potwierdzają uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei stosownie do § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przedmiotem skargi E. M.-S. jest czynność Prezydenta Miasta w postaci pisma z dnia 15 lipca 2013 r. ponownie informującego skarżącą o pozostawieniu jej wniosku o wymeldowanie bez rozpoznania, wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych, po wezwaniu w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013r., poz. 267) dalej "K.p.a.".
Zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 485/07, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; OSP 2001, z. 1, poz. 12).
Sąd podzielając powyższe stanowisko, uznał że skarga E. M.-S. jako wniesiona na czynność niepodlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu. Zasadność podjęcia czynności na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., a tym samym niezałatwienia merytorycznie wniosku strony, podlega kontroli sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność (por. wyrok WSA z 15 lipca 2010r., I SAB/Ke 2/10, wyrok WSA z 10 grudnia 2009 r., III SAB/Gd 42/09, postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008r., I GSK 485/07, orzeczenia.nsa.gov.pl.).
W sprawie oznacza to, że do kontroli sądowej kwestionowanej czynności organu skarżąca może doprowadzić jedynie wnosząc skargę na jego bezczynność w rozpoznaniu wniosku, poprzedzając skargę, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., stosownym zażaleniem skierowanym do Wojewody.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, albowiem przedmiotem zaskarżenia była czynność materialno-techniczna nie podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego.