Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Wskazał, że oprócz starego domu o powierzchni 67 m2, nieruchomości rolnej o areale 6,20 ha i lasu o powierzchni 0,13 ha nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. Określając wysokość swojego dochodu z gospodarstwa rolnego wskazał na kwotę 500 zł miesięcznie.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej gdyż posiadane gospodarstwo rolne położone jest w terenie górzystym o niskiej wartości użytkowej. Nadmienił, że kilka lat temu był ofiarą oszustwa. Powiada, że żyje poniżej minimum socjalnego. Ponosi koszty własnego utrzymania związane z zakupem żywności, energii elektrycznej, gazu, opału, śmieci. Opłaca składki KRUS kwartalnie kwotą 370 zł.
Do wniosku dołączył kopię zaświadczenia stwierdzającego, że na terenie gminy J posiada gospodarstwo rolne o pow. 6,2285 ha użytków rolnych w tym grunty przeliczeniowe 1,4105 i las o pow. 0,1361 ha, kopię wyroku SR sygn. [...] z którego wynika, że podał ofiarą oszustwa, kopie postanowień Komornika Sądowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, które okazało się bezskuteczne, kopie postanowienia SO o utrzymaniu w mocy postanowienia SR o oddaleniu wniosku skarżącego o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika.
Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jeżeli nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to koresponduje z wcześniejszymi jakie składał w innych postępowaniach, gdzie uznawano je za przekonywujące. Konsekwentnie należy zatem przyjąć, że jeśli dochody skarżącego oscylują wokół ustalonego przepisami ustawy o pomocy społecznej kryterium ubóstwa a na cały jego majątek składa się niewielki stary dom oraz 6 hektarowa nieruchomość rolna (1,41 przeliczeniowych – dowód zaświadczenie) ze skrawkiem lasu to nie należy on do osób zamożnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że po opłaceniu składki KRUS (raz na kwartał) reszta posiadanych środków przy obecnym poziomie cen oraz usług wystarcza co najwyżej na zakupy podstawowych produktów. Biorąc to pod uwagę należało w konsekwencji przyjąć, że skarżącego nie będzie stać na opłacenie własnym sumptem ani kosztów sądowych ani kosztów kwalifikowanego zastępstwa prawnego.
Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany majątek nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem posiada on co do zasady określoną wartość podkładową lub sprzedażną to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącego takich rozporządzeń. Sprzedaż bądź obciążenie domu gdzie zamieszkuje czy gruntów na których gospodarzy godziłyby bowiem w podstawy bytowania tego człowieka. Poza tym trzeba też uwzględnić, że przy wykazywanym dochodzie skarżący najprawdopodobniej nie uzyska pożyczek czy kredytów w bankach lub SKOK-ach dla tej prostej przyczyny, z wagi na brak istotnej dla tych instytucji finansowych zdolności do bieżącego regulowania zaciągniętych zobowiązań.
Z tych względów udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy, o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.