Uzasadnienie
Zaskarżoną przez J. M. decyzją z dnia 05 sierpnia 2010r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...] orzekającą o pozbawieniu J. M. z dniem 24 maja 2010r. statusu osoby bezrobotnego.
Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415).
Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:
J. M. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 01.06.2009r.
Decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] Starosta orzekł o uznaniu J. M. za osobę bezrobotną z dniem 01.06.2009 r. Decyzją z tego samego dnia znak [...] Starosta przyznał J. M. uzupełnienie prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej.
W dniu [...] 2009r. znak [...] Starosta orzekł o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na to, że skarżący wyczerpał okres pobierania zasiłku.
W dniu 13.05.2010r. Starosta skierował skarżącego na szkolenie do A w K w zakresie "Obsługa i eksploatacja instalacji elektrycznych i elektroenergetycznych do napięcia 15 KV". Szkolenie odbywało się w dniach od 17.05.2010r. do 28.05.2010r. Wraz z rozpoczęciem szkolenia skarżący został poinformowany o obowiązkach osoby uczestniczącej w szkoleniu, m.in. o każdorazowym usprawiedliwieniu nieobecności na zajęciach szkoleniowych w terminie 2 dni od daty jej wystąpienia oraz obowiązku zwrotu kosztów szkolenia w przypadku nie ukończenia go z własnej winy, chyba, że powodem nie ukończenia szkolenia będzie podjęcie pracy.
Decyzja z dnia [...] 2010 r Starosta przyznał J. M. stypendium w związku z rozpoczęciem szkolenia w wysokości 120% zasiłku dla osoby bezrobotnej.
Pismem z daty 28.05.2010r. A poinformowała Powiatowy Urząd Pracy, że J. M. był nieobecny w dniach 24.05.2010r. do 27.05.2010r. na szkoleniu. Z powodu niedostatecznej frekwencji na zajęciach J. M. nie został dopuszczony do egzaminu na uprawnienia SEP.
Na skutek tej informacji Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] powołując się na przepis art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 10 ust. 7 pkt 1, art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) orzekł o pozbawieniu J. M. statusu osoby bezrobotnej z dniem 24.05.2010r. z powodu przerwania z własnej winy szkolenia.
Decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] Starosta orzekł o utracie przez skarżącego prawa do stypendium od dnia 24.05.2010r. a decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...] zobowiązał skarżącego do zwrotu kosztów szkolenia w kwocie 708,30 zł.
W odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...] pozbawiającej statusu bezrobotnego J. M. wniósł o jej uchylenie, w pierwszej kolejności zarzucając organowi, że przesłanie mu w/w trzech decyzji jednocześnie (w jednej kopercie), jest działaniem niezgodnym z prawem. Podobnie też fakt, że wydanie tych decyzji w imieniu osoby prawnej stwierdziła ta sama osoba fizyczna, we wszystkich decyzjach wskazano taki sam termin do wniesienia odwołania, ten sam organ odwoławczy oraz, że te trzy decyzje dotyczą tej samej sprawy, treść i uzasadnienie decyzji wywołują wzajemne implikacje, dlatego powinny być badane przez organ odwoławczy łącznie, w ramach jednego postępowania.
Następnie skarżący szczegółowo opisał okoliczności jego obecności na szkoleniu podnosząc, że nie jest zasadny zarzut przerwaniamn z własnej winy szkolenia. Wyjaśnił, że zrealizował cały zakres szkolenia objęty harmonogramem. Rozszerzył ponadto zakres szkolenia o zagadnienia takie jak" elektryczne urządzenia przeciwwybuchowe i elektryczna sieć trakcyjną, co do których zauważył, że były wątpliwości czy są objęte zakresem szkolenia. Uznał, że przyczyny nieobecności na zajęciach wynikają z relacji interpersonalnych i organizacyjnych szkolenia. Po przedstawieniu prowadzącemu świadectw kwalifikacyjnych został poinformowany, że może pójść, podpisać się na liście i nie przychodzić aż do dnia egzaminu.
Wojewoda po rozpoznaniu odwołania utrzymał w mocy decyzję Starosty, rozszerzając ustalenia faktyczne o okoliczność, że ostatnią datą przy której widnieje podpis skarżącego na liście jest dzień 21.05.2010r. Skarżący został poinformowany, że każdorazowa nieobecność na zajęciach szkoleniowych winna być usprawiedliwiona. Pouczony został również o obowiązku usprawiedliwienia nieobecności zaświadczeniem lekarskim. Przyjęcie do wiadomości tych zasad skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. W ocenie organu nieobecność nieusprawiedliwiona w sposób wymagany przepisami traktowana być musi jako nieobecność nieusprawiedliwiona i uznawana za przerwanie szkolenia z własnej winy.
Organ odwoławczy ustosunkował się także do zarzutów równoczesnego przesłania wydanych przez organ pierwszej instancji w sprawie skarżącego decyzji stwierdzając, że decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej z powodu przerwania stażu może być wydana łącznie z decyzją o utracie z tego powodu prawa do stypendium, jednakże wydanie oddzielnych decyzji w tym zakresie nie stanowi uchybienia.
Decyzja Wojewody stała się przedmiotem skargi J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Domagając się o uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucił w skardze niewyjaśnienie przez organ stanu faktycznego. W ocenie skarżącego pojęcie winy w przerwaniu szkolenia jest pojęciem abstrakcyjnym i wymaga dookreślenia. Na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji nie został przesłuchany. Wyjaśnienia znalazły się po raz pierwszy w odwołaniu, jednakże organ odwoławczy nie ustosunkował się do nich, a jedynie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ze zapoznał się z ich treścią, nie zajmując stanowiska w sprawie.
Nadto skarżący zarzucił organowi brak dostępności do akt sprawy, oraz sprzeczności w ustaleniach organów, gdyż Starosta uznał, że ostatni podpis skarżącego na liście widnieje pod datą 28.05.2010r. a Wojewoda ustalił, że przy dacie 21.05.2010r. W ocenie skarżącego na szkoleniu funkcjonowały dwie listy obecności, każda obejmująca odrębny tydzień. Z tego względu skarżący przypuszcza, że organ drugiej instancji miał w dyspozycji jedynie kopie list z niepełnymi danymi. Na koniec skarżący zauważył, że decyzja odwoławcza została wydana przed zakończeniem postępowania odwoławczego w sprawach z decyzji o utracie prawa do stypendium oraz obowiązku zwrotu kwoty stypendium.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sadowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji, organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z ustawowymi kompetencjami –bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne.
Kierując się tymi kryteriami Sad stwierdził, że organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji.
Analiza akt administracyjnych dostarcza podstaw do stwierdzenia, że nie został rozpoznany pochodzący z daty 23.07. 2010r. zamieszczony w odwołaniu (mylnie nazwanym skargą), wniosek o wyłączenie pracowników Powiatowego Urzędu Pracy powołujący się na przepis art.25 § 1 pkt 1 K.p.a., ponowiony przez skarżącego w piśmie z dnia 16.
- 08. 2010r. (zatytułowanym " Skarga II").
Rozpatrując sprawę organ przeoczył zawarty w odwołaniu wniosek o wyłączenie organu. Rozpatrzenie i rozstrzygnięcie odwodnia oraz ocena decyzji organu pierwszej instancji bez rozstrzygnięcia o wniosku o wyłączenie tego organu od prowadzenia sprawy było przedwczesne i niedopuszczalne. O ile bowiem organ ten podlegałby wyłączeniu, organ odwoławczy byłby zobowiązany ocenić decyzję w pierwszej kolejności jako wydana przez organ podlegający wyłączeniu, zatem uchybienie przepisom postępowania w tym zakresie mogło mieć istotny wpływ na wyniki postepowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy.p.ps.a.