Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 26.11.2008r. Nr [...] Rada Powiatu na podstawie art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1271) uznała skargę M. W. – B. na działalność Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie za nieuzasadnioną.
Skarga dotyczyła odmowy zakupu rowera dwukołowego przeznaczonego do rehabilitacji ruchowej i jego refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
Pismem wniesionym w dniu 18.12.2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. W. – B. zaskarżyła powyższą uchwałę, podnosząc, że prawo powinno chronić obywatela przed niepożądanymi działaniami osób trzecich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga M. W. – B. podlega odrzuceniu.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) określa art. 3 § 1 – 3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4.
Pkt 5 w/w artykułu odnosi się ściśle do kontroli sądu administracyjnego w stosunku do aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
W związku z treścią w/w artykułu pozostaje art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) stanowiący, że "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego", niemniej jednak należy podkreślić, że uchwała Rady Powiatu podjęta po rozpatrzeniu skargi M. W. – B. nie wchodzi w zakres uchwał, o których stanowi w/w artykuł. Uchwała ta została bowiem podjęta w ramach rozpoznawania skargi w trybie działu VIII Kpa zatytułowanego: Skargi i wnioski i stanowi faktycznie czynność informującą o sposobie załatwienia skargi.
Generalnie należy stwierdzić, że kognicja sądu administracyjnego nie sięga w stosunku do aktów czy czynności podjętych w ramach działu VIII Kpa. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi.
W zakresie braku kognicji sądu administracyjnego odnoszącego się konkretnie do uchwały jednostki samorządu terytorialnego informującej o sposobie załatwienia skargi wypowiedział się Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 12.04.2001 r.
I SA 2668/00, publ. LEX 54426. Sąd stwierdził, że "uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informująca o sposobie załatwienia nie służyłaby".
Wobec powyższego należy uznać, że skarga M. W. – B. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 26.11.2008r. Nr [...] nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 podlega odrzuceniu.