Uzasadnienie
Pismem z 10 czerwca 2022 r. B. J. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "Dyrektor Muzeum [...] w Z, która kwestionuje niezawisłość prawomocnego orzeczenia sądu przez złożenie w terminie 14 dni wniosku o uchylenie zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków". Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 czerwca 2022 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy jej pismo stanowi skargę na decyzję, czy też skargę na niewykonanie wyroku Sądu lub też skargę na inną czynność lub inny akt. W odpowiedzi skarżąca wskazała, że skarga dotyczy kwestionowania przez organ prawomocnego orzeczenia WSA w Krakowie z 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11. Wg skarżącej, Dyrektor Muzeum [...] przypisuje sobie uprawnienia do wydawania nowych rozstrzygnięć w sprawach już wcześniej zakończonych prawomocnym wyrokiem sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Brzmienie art. 154 § 1 P.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
W świetle odpowiedzi skarżącej na wezwanie o sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia, skargę bowiem uznać należało za wniesioną na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z 10 stycznia 2012 r. (III SA/Kr 725/11). Wyrokiem tym orzeczono o wymierzeniu Staroście T grzywny za niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z 17.01.2005 r. (II SA/Kr 1158/02). Nie było to zatem orzeczenie w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Co więcej, niniejsza skarga dotyczy niewykonania orzeczenia przez organ, który nie był adresatem wyroku WSA w Krakowie z 10 stycznia 2012 r. (III SA/Kr 725/11). Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 P.p.s.a.