Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie oddalił skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2012 r. nr [...].
W dniu 17 czerwca 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jego pełnomocnik ustanowiony z urzędu nie powiadomił go o rozprawie ani nie skontaktował się ze skarżącym w celu omówienia i podejmowania decyzji w tej sprawie. Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny nie powiadomił go o rozprawie, która odbyła się w dniu 18 kwietnia 2013 r. a na której skarżący nie był obecny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w p.p.s.a,, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu wynika stanowisko skarżącego, iż nie powinien on być obciążany za uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w niniejszej sprawie, ponieważ uchybienie to nastąpiło z przyczyn leżących po stronie pełnomocnika skarżącego. Uważa zatem skarżący, że nie ponosi winy za uchybienie terminu, co w konsekwencji miałoby świadczyć o zaistnieniu pozytywnej przesłanki wymaganej dla przywrócenia terminu przez sąd, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Ze stanowiskiem takim nie można się zgodzić.
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a strony i ich przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, co oznacza, że wszelkie czynności w toku postępowania podejmowane przez pełnomocnika mają taki skutek, jakby dokonała ich strona. Taki też skutek odnoszą wszelkie zaniechania dokonania przez pełnomocnika w terminie czynności procesowych. Bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu pozostają okoliczności związane ze sposobem kontaktowania się strony zastępowanej przez pełnomocnika z tym pełnomocnikiem, a także sposób powiadamiania mocodawcy o terminach posiedzeń sądowych i wynikach zapadłych rozstrzygnięć.
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, dlatego z momentem zawiadomienia przez organ samorządu zawodowego o wyznaczeniu konkretnej osoby pełnomocnikiem z urzędu danej strony powstaje dla sądu obowiązek doręczania pism sądowych, w tym zawiadomień o terminach rozprawy temu pełnomocnikowi. Zasada wyrażona w art. 91 § 2 p.p.s.a, zgodnie z którą sąd zawiadamia stronę o posiedzeniach jawnych nie dotyczy sytuacji, gdy stronie został przydzielony pełnomocnik z urzędu, lub gdy strona sama pełnomocnika ustanowiła, co wynika z art. 67 § 5 p.p.s.a.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu dnia 19 grudnia 2012 r., l FZ 566/12 (LEX nr 1239291): "Mimo, że strona może sama nie ponosić winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności, to obciążają ją skutki zaniechania jej pełnomocnika w tym względzie". Jak wskazał NSA w tym postanowieniu, stanowisko, zgodnie z którym mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. W niniejszej sprawie zatem z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 kwietnia 2013 r. musiałby wynikać brak winy pełnomocnika skarżącego w uchybieniu terminu do jego złożenia. Na takie okoliczności skarżący jednak nie powołuje się, dlatego nie można uznać, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zaś właśnie brak winy jest podstawową przesłanką do przywrócenia terminu.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.