Uzasadnienie
W dniu 22 maja 2009 r. Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), wydał 18 decyzji o numerach od nr [...] do nr [...], którymi utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2008 r., a w których organ I instancji odmówił A Spółka z o.o. w B stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej za miesiące: styczeń 2007 r. - w kwocie 22.356 zł, luty 2007 r. - w kwocie 24.557 zł, marzec 2007 r. - w kwocie 7.609 zł, kwiecień 2007 r. - w kwocie 603 zł, październik 2007 r. - w kwocie 3.589 zł, listopad 2007 r. - w kwocie 22.019 zł, grudzień 2007 r. - w kwocie 36.113 zł, styczeń 2008 r. - w kwocie 29.263 zł, luty 2008 r. - w kwocie 22.641 zł, marzec 2008 r. - w kwocie 15.681 zł; kwiecień 2008 r. - w kwocie 2.682 zł, styczeń 2006 r. - w kwocie 42.305 zł, luty 2006 r. - w kwocie 39.070 zł, marzec 2006r. - w kwocie 29.690 zł, kwiecień 2006 r. - w kwocie 3.833 zł, październik 2006 r. - w kwocie 837 zł, listopad 2006 r. - w kwocie 11.904 zł i grudzień 2006 r. - w kwocie 20.820 zł.
Na uzasadnienie wydanych decyzji organy podały m.in., że istotą podatków pośrednich, takich jak podatek akcyzowy, jest ponoszenie jego ekonomicznego ciężaru przez ostatecznego konsumenta, przy czym producent energii elektrycznej dokonując sprzedaży tej energii wlicza kwotę podatku akcyzowego w cenę sprzedaży. W tej sytuacji dokonanie zwrotu tego podatku prowadziłoby do "bezpodstawnego wzbogacenia" producenta energii elektrycznej. Organy argumentowały, że zdejmując z producenta energii elektrycznej obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym należałoby obciążyć nim dystrybutora lub redystrybutora, jednak polskie przepisy akcyzowe do dnia 28 lutego 2009 r. nie przewidywały takiej możliwości. Wskazując na powyższe okoliczności organy stwierdziły, że w rozpatrywanej sprawie uiszczenie podatku akcyzowego przez A było zgodne z obowiązującymi przepisami, a tym samym nie zaistniały przesłanki określone w art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Podkreślono, że A zadeklarowała należny podatek akcyzowy za wskazane miesiące zgodnie z dokumentami źródłowymi i uiściła go, a zatem zobowiązanie wynikające z obowiązku podatkowego w akcyzie od energii elektrycznej wygasło (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej), co powoduje, że brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia nadpłaty w trybie art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej.
W skargach na powyższe decyzje A Spółka z o.o. w B przedstawiła argumenty w zasadzie tożsame jak argumenty już przedstawione we wnioskach o zwrot nadpłaty i w odwołaniach od decyzji organu I instancji, a w szczególności zarzuciła, że - jako sprzedawca tej energii dystrybutorom - nie była zobowiązana w okresach objętych jej wnioskami do zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej sprzedanej na rzecz dystrybutorów, a zatem jej żądanie o stwierdzenie nadpłaty w tym zakresie było zasadne. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca w skargach i przed Sądem przytoczyła orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oraz ustalone orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym wskazała na uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2009 r., sygn. akt I FPS 4/09, w której uznano, że art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie stoi na przeszkodzie zwrotowi nadpłaty w podatku akcyzowym podatnikowi także wtedy, gdy ciężar podatku poniósł nabywca opodatkowanego towaru.
Na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez całą Izbę Gospodarczą Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego przedstawionego przez skład 3 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I GSK 262/10, w której stan faktyczne zbieżny jest ze stanem faktycznym w niniejszej sprawie.
Pełnomocnik strony skarżącej pozostawił kwestie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do uznania Sądu.
Sąd stwierdza, że w sprawie o sygn. akt I GSK 262/10 skład Trzech Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawił do rozstrzygnięcia, na podstawie art. 15 § 1 pkt 3 w związku z art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), całej Izbie Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego powstałe zagadnienie prawne: "Czy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego". Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, rozstrzygnięcie tego zagadnienia, mogące zapaść w formie uchwały, jest istotnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Z uwagi na treść art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) Sąd orzekający uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego do sygn. akt I GSK 262/10 z uwagi na analogiczny stan faktyczny sprawy i tożsamy problem prawny wyłaniający się w niniejszej sprawie, a zatem Sąd - do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przedstawionego wyżej zagadnienia - na mocy art. 125 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił niniejsze postępowanie - jak w sentencji.