Uzasadnienie
M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę zatytułowaną "odwołaniem" od decyzji Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] zatwierdzającą modernizację operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów.
W związku z wezwaniem o wpis M. B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o udzielenie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Kr 110/07 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 30 zł, a w pozostałej części wniosek oddalono. Postanowienie to uprawomocniło się.
W toku dalszych czynności poprzedzających wyznaczenie rozprawy ustalono, że M. B. skargę złożył imieniem synów M. B. i K. B. Złożone przy skardze pełnomocnictwa "do udziału w sporze granicznym", zostały uzupełnione wystawionymi dnia 10.08.2007 r. przez M. B. i K. B. pełnomocnictwami, upoważniającymi M. B. – ich ojca, do reprezentowania skarżących przed sądem administracyjnym.
Na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. M. B. oświadczył, że zgłasza się jako pełnomocnik skarżących w imieniu, których składał skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) – dalej ustawa ppsa – przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Taka sytuacja ma miejsce w sprawie.
Zgodnie z przepisem art. 243 § 1 ustawy ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie, na jej wniosek. Wniosek ten, stosownie do przepisu art. 252 § 2 składa się na stosownym formularzu i winien on obrazować sytuację strony w zakresie opisanym § 1 tego artykułu.
Przedmiotem zatem postępowania o udzielenie prawa pomocy, jest ustalenie czy strona postępowania, a nie jej pełnomocnik, spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy.
Skoro skarżącymi w sprawie są synowie M. B. – M. B. i K. B. – to na nich jako stronie spoczywa obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, od którego mogą się zwolnić w całości lub w części przez uzyskanie orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy, po złożeniu stosownego wniosku.
Z tych względów, nie istniały w ogóle podstawy do rozpoznania i przyznania M. B. prawa pomocy, gdyż nie jest on stroną postępowania, lecz pełnomocnikiem strony.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 249 w zw. z art. 263 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Należy tylko zaznaczyć, że powyższe rozstrzygnięcie nie pozbawia skarżących M. B. i K. B. do złożenia na stosownym formularzu, osobiście lub przez pełnomocnika wniosków o udzielenie prawa pomocy tym skarżącym. Przedmiotem postępowania będzie wówczas ocena sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżących z punktu widzenia możliwości obciążenia kosztami postępowania, a nie sytuacja majątkowa i rodzinna ich pełnomocnika, choćby z jednym ze skarżących pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym.