Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 września 2018 r. sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) stwierdziło, że Prezydent Miasta nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie pouczono skarżącego, że wydane postanowienie jest ostateczne.
Pismem z 16 września 2018 r. skarżący Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, tylko gdy kodeks tak stanowi.
Przedmiotem skargi jest postanowienie SKO wydane w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia. Podstawą prawną tego orzeczenia jest art. 37 § 6 pkt 1 K.p.a.
Stwierdzić należy, że na postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie nie przysługuje zażalenie. Żaden bowiem przepis procedury administracyjnej nie przewiduje takiej możliwości. Konsekwencją tego jest też wniosek, że na powyższe postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do wskazanego wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. skarga do sądu przysługuje wyłącznie na te postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają istotę sprawy. Kwestionowane w skardze postanowienie SKO ma charakter wpadkowy (incydentalny). Nie kończy ono zatem postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga istoty tej sprawy.
Reasumując, należało uznać skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i jako taką na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ją odrzucić. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.