Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 8 grudnia 2017 r. nr [...] o odmowie przyznania J. W. świadczenia wychowawczego na dziecko – J. W. Decyzja organu II instancji została przesłana na adres J. W., jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 25 stycznia i 2 lutego 2018 r. J. W. nie odebrał przesyłki zawierającej tą decyzję.
W dniu 9 października 2018 r. (data prezentaty SKO) J. W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2018 r. nr [...].
Wniosek ten został następnie uzupełniony pismem pełnomocnika z urzędu skarżącego z dnia 20 maja 2019 r., do którego została też dołączona skarga na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2018 r.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt. W. przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 8 października 2019 r. sygn. akt I OZ 897/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt III SO/Kr 2/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Zaskarżona decyzja została przesłana na wskazany przez skarżącego adres, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 25 stycznia i 2 lutego 2018 r. skarżący nie odebrał przesyłki z placówki pocztowej. Należy zatem przyjąć, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Przepis ten reguluje kwestię niemożności doręczenia przesyłki z powodu nieobecności adresata. Mając zatem na względzie treść art. 44 § 1 i § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 8 lutego 2018 r., a termin do wniesienia skargi upływał w dniu 12 marca 2018 r. Natomiast skarżący w dniu 9 października 2018 r. (data prezentaty SKO) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a w dniu 20 maja 2019 r. (data stempla pocztowego) złożył skargę.
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt III SO/Kr 2/19. Następnie postanowieniem z dnia 8 października 2019 r. sygn. akt I OZ 897/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt III SO/Kr 2/19.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że wniesiona przez skarżącego skarga została złożona po terminie, a w związku z tym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.