Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2013r. nr [...] Komendant Oddziału Straży Granicznej odmówił wydania P. D. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie w okresie od dnia 21 grudnia 2006r. do dnia 31 grudnia 2012r. służby w Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby.
Pismem z dnia 28 sierpnia 2013r. P. D. wniósł skargę na powyższe postanowienie Komendanta Oddziału Straży Granicznej.
Z kolei pismem z dnia 6 września 2013r. P. D. wniósł do Komendanta Głównego Straży Granicznej zażalenie na postanowienie Komendanta Oddziału Straży Granicznej z dnia 19 sierpnia 2013r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W postanowieniu z dnia 19 sierpnia 2013r. nr [...] skarżący został prawidłowo pouczony, że przysługuje od niego zażalenie do organu II instancji, tj. Komendanta Głównego Straży Granicznej. Mimo to skarżący nie wniósł zażalenia na powyższe postanowienie organu I instancji, lecz od razu zaskarżył je do sądu administracyjnego.
Dopiero pismem z dnia 6 września 2013r. (a więc już po złożeniu skargi) skarżący wniósł do Komendanta Głównego Straży Granicznej zażalenie na postanowienie Komendanta Oddziału Straży Granicznej z dnia 19 sierpnia 2013r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Należy zatem uznać, że skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, a tym samym nie zachował trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Nawet gdyby organ II instancji przywrócił skarżącemu P. D. termin do wniesienia zażalenia, to jego skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy, wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie), możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji, lecz od razu zaskarży decyzję (lub postanowienie) organu I instancji.
Powyższe daje podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że "sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne", uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia oraz wniesienie jej na decyzję organu I instancji.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.