Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1119/17 referendarz sądowy pozostawił wniosek M. Ł. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż nie został on złożony na urzędowym formularzu PPF.
Po rozpoznaniu sprzeciwu M. Ł., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1119/17 utrzymał w mocy powyższe zarządzenie referendarza sądowego.
Pismem z dnia 25 lipca 2018 r. skarżący wniósł skargę o stwierdzenie nieważności postanowienia Sądu z dnia 13 czerwca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania pisma skarżącego z dnia 25 lipca 2018 r. należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że zostało ono uznane za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu z dnia 13 czerwca 2018 r., a to z uwagi na fakt, że postanowienia Sądu utrzymujące w mocy zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego są ostateczne i nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia.
Wskazać zatem należy, że zgodnie z treścią art. 285a § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.):
"Art. 285a.
§ 1. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe." § 2. Skarga, o której mowa w § 1, przysługuje również w wyjątkowych przypadkach od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych."
Z kolei zgodnie z art. 285l p.p.s.a.:
"Art. 285l.
W przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej."
Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest art. 175 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Prowadzi to do jednoznacznego wniosku, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia również powinna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powyższego wymogu nie spełnia, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
Odnośnie wątpliwości skarżącego co do prawidłowości wydania orzeczeń przez sędziego sprawozdawcę w niniejszej sprawie wskazać należy, że postanowieniem z dnia 10 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1119/17 Sąd oddalił wniosek o wyłączenie Sędziego WSA Bożenny Blitek, gdyż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia wskazanej Sędzi od orzekania w niniejszej sprawie.
Ponieważ wniesiona w niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę tę odrzucił na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a.