Uzasadnienie
Skarżący T. G. był funkcjonariuszem celnym od dnia [...].1994 r, ostatnio zatrudnionym w Urzędzie Celnym w [...]. na stanowisku eksperta celnego, w stopniu starszego dyspozytora celnego.
Pismem z dnia [...]..2006 r nr [...]. Prokuratura Okręgowa w [...]. poinformowała Dyrektora Izby Celnej w [...]., iż przeciwko skarżącemu skierowano do Sądu Rejonowego, Wydział [...].w [...]., akt oskarżenia z art.231 § 2 i art.271 § 3 w związku z art.11 § 2 Kodeksu karnego.
W związku z powyższą informacją, Dyrektor Izby Celnej w [...]. działając na podstawie art.25 ust.1 pkt.8a ustawy z dnia 24.07.1999 r o Służbie Celnej (Dz.U.Nr 156, poz.1641 z 2004 r) decyzją z dnia 08.06.2006 r zwolnił skarżącego ze służby stałej w Izbie Celnej w [...]. z dniem [...].2006 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ celny wyjaśnił, że zgodnie z powołanym wyżej art.25 ust.1 pkt.8a ww. ustawy, w przypadku wniesienia aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, funkcjonariusza celnego zwalnia się ze służby celnej bez zachowania okresu wyprzedzającego. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...].2006 r.
Zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. decyzji skarżący pismem z dnia [...].2006 r wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Dyrektor Izby Celnej w [...]., działając na podstawie art.138 § 1 pkt.1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.81 ww. ustawy o Służbie Celnej, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, decyzją z dnia 10.07.2006 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W jego uzasadnieniu organ celny stwierdził, że art.25 ww. ustawy o Służbie Celnej zawiera katalog sytuacji, których zaistnienie obliguje organ do zwolnienia funkcjonariusza celnego ze służby i w związku z tym wniosek skarżącego nie mógł być uwzględniony.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której skarżący zarzucił naruszenie art.6, art.7, art.8, art.10, art.61 § 1 oraz § 4, art.77 § 4 i art.110 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie doręczenie i nie ogłoszenie decyzji o zwolnieniu ze służby przed jej wprowadzeniem w życie. Skarżący wyjaśnił, że przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję odebrał w dniu [...].2006 r tj. tydzień po wprowadzeniu jej w życie, a w tym czasie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Tym samym organ celny naruszył art.110 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej ogłoszenia lub doręczenia.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie zasad ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez to, że organ celny nie zawiadomił go o wszczęciu postępowania administracyjnego, postępowania takiego nie przeprowadzono w jego sprawie, przez co naruszono w konsekwencji zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...].wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ celny stwierdził, że postępowanie w przedmiotowej sprawie nie było prowadzone w warunkach uznania administracyjnego. Treść art.25 ust.1 pkt.8a ww. ustawy o Służbie Celnej nie pozostawia organowi administracji celnej, w razie zaistnienia określonych w normie prawnej przesłanek, żadnej swobody decydowania o możliwości pozostawienia funkcjonariusza celnego w służbie, to tym samym prowadzenie w niniejszej sprawie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, w ocenie organu celnego, było zbędne. Uzyskanie informacji o wniesieniu przeciwko skarżącemu aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, było wystarczającą przesłanką do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby stałej, bez konieczności przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego.
Organ celny przyznał, że naruszył art.77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie poinformowanie skarżącego o faktach znanych z urzędu oraz bez uprzedzenia o zamiarze wydania rozstrzygnięcia, jednak uchybienia te nie miały wpływu na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie może stanowić podstawę do uwzględnienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, póz. 1270).
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje naruszają prawo.
Zaskarżone rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej zostały wydane na podstawie art.25 ust.1 pkt.8a ww. ustawy o Służbie Celnej, który stanowił materialnoprawną podstawę zwolnienia skarżącego ze służby stałej. Sąd podzielił stanowisko organu celnego, że wskazany przepis nie pozostawia organowi administracji celnej żadnej swobody decydowania o możliwości pozostawienia funkcjonariusza celnego w służbie w przypadku m.in. wniesienia przeciwko niemu aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego.
W rozpatrywanej sprawie okolicznością nie kwestionowaną przez skarżącego było wniesienie przeciwko niemu aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, a zatem w zaistniałym stanie faktycznym zwolnienie skarżącego było obowiązkiem Dyrektora Izby Celnej w [...]. Tak więc co do zasady Sąd podzielił stanowisko tego organu.
Postępowania w sprawach dotyczących stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych prowadzone są na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż organ administracji celnej zobowiązany jest do przestrzegania zasad prowadzenia tego postępowania, wynikających z ww. ustawy, w tym m.in. do wszczęcia postępowania zgodnie z art.61 tej ustawy, umożliwienia stronie przeglądania akt - art.73, ewentualnie zakomunikowanie jej o faktach znanych organowi z urzędu - art.77 § 4, a przed wydaniem decyzji umożliwić stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów - art.10 ustawy.
W rozpatrywanej sprawie pismo Prokuratury Okręgowej z dnia [...].2006 r informujące Dyrektora Izby Celnej w [...]. o skierowaniu przeciwko skarżącemu aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego samo przez się nie wszczęło postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia funkcjonariusza celnego ze służby; pismo to stanowiło oczywiście podstawę do tego, by Dyrektor Izby Celnej w [...]. wszczął z urzędu postępowanie w tej sprawie. Po skutecznym wszczęciu postępowania, skarżącemu należało zakomunikować o fakcie otrzymania ww. pisma Prokuratury Okręgowej i po przyjęciu oświadczenia co do tego dokumentu, dopiero wówczas możliwe było wydanie decyzji o zwolnieniu ze służby.
Odmienne stanowisko Dyrektora Izby Celnej w tym zakresie nie znajduje żadnego uzasadnienia w obowiązujących przepisach
Niezależnie od powyższych uchybień zgodzić należy się z zarzutem skargi, iż Dyrektor Izby Celnej w [...].naruszył również art.110 Kodeksu postępowania administracyjnego i to w stopniu skutkującym uchyleniem tych rozstrzygnięć. Zgodnie z ww. przepisem decyzja wiąże organ, który ją wydał od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą jej doręczenia adresatowi lub jej ogłoszenia. To z tym momentem wiąże ona organ, który ja wydał, a także wskazuje adresatowi, w jaki sposób wpływa na jego prawa lub obowiązki. Art.110 Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadza zasadę stabilizacji treści rozstrzygnięcia konkretnej sprawy.
W związku z powyższym niedopuszczalne jest rozwiązanie stosunku służbowego z funkcjonariuszem celnym z datą wsteczną.
W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że decyzja Dyrektora Izby celnej w [...].z dnia [...].2006 r o zwolnieniu skarżącego ze służby stałej w Izbie Celnej w [...]. z dniem [...]..2006 r została doręczona adresatowi w dniu [...]..2006 r. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w [...]. z dnia [...]..2006 r, a zatem decyzja ta została wydana z naruszeniem art.110 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w zakresie wyżej opisanym, Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270)-orzekł jak w sentencji. Na podstawie art.152 w/w ustawy Sąd orzekł, że uchylone rozstrzygnięcia organów celnych nie podlegają wykonaniu, co oznacza, iż w/w rozstrzygnięcia nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.