Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1122/13 referendarz sądowy oddalił wniosek radcy prawnego M. D. – B. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącej pomoc prawną z urzędu. Referendarz sądowy wskazał, iż pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej była adwokat A. B., a substytut nie może wystąpić o kosztów pomocy prawnej w imieniu wyznaczonego pełnomocnika.
Pismem z dnia 8 września 2014 r. r. pr. M. D. – B. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego, domagając się jego uchylenia. Jej zdaniem, substytut wchodzi w miejsce pełnomocnika i może złożyć oświadczenie o nieuiszczeniu kosztów w całości lub w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie podzielając powyższego stanowiska wezwał zarządzeniem z dnia 18 września 2014 r. radcę prawnego M. D. – B. o przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania adwokata A. B. w zakresie dochodzenia przez nią przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie kosztów udzielonej pomocy prawnej T. S., w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1122/13 oraz o przedłożenie oświadczenia adwokat A. B., że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości lub części, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Powyższe wezwanie zostało wykonane w dniu 6 października 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna albo decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Z kolei zgodnie z pkt 2 lit. b omawianego przepisu stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Pełnomocnik skarżącej sporządziła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1122/13 o odrzuceniu skargi. Zgodnie więc z treścią § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia przysługuje jej za to wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, tj. 180 zł.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 260 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.