Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 30 grudnia 2003 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071/, po rozpatrzeniu odwołania T. S. od pisma Burmistrza Gminy w [...] z dnia [...] 1997 r. informującego o negatywnym stanowisku Zarządu Gminy [...] w sprawie rozszerzenia działalności handlowej przy ul. [...] o sprzedaż wyrobów cukierniczych i napojów chłodzących, stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
Wydane rozstrzygnięcie poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi:
W dniu [...] 1997 r. Zarząd Gminy [...] zawarł z T. S. umowę dzierżawy miejsca pod punkt handlowy przy ul. [...] w [...] oznaczony nr [...] o powierzchni 4 m2 na okres od dnia [...] 1997r. do [...] 1997r. z przeznaczeniem na cele handlowe - sprzedaż wyrobów regionalnych, stoisko przenośne zlokalizowane wg załącznika graficznego. W umowie określono wysokość czynszu za wydzierżawiony grunt w wysokości [...] zł, płatny do 10-ego dnia każdego miesiąca. Zakres działalności, która mogła być prowadzona w wymienionym punkcie handlowym określał punkt §1 umowy. W umowie zawarto klauzulę, że w sprawach nieuregulowanych zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego, a wszelkie spory wynikłe na tle stosowania postanowień umowy rozstrzygać będą sądy powszechne.
W dniu [...] 1997r. T. S. zwrócił się do Zarządu Gminy [...] o wyrażenie zgody na sprzedaż przy ul. [...] wyrobów cukierniczych i napojów chłodzących. W odpowiedzi na powyższe pismo Burmistrz Gminy [...] poinformował T. S., że Zarząd Gminy na posiedzeniu w [...] 1997r. zajął negatywne stanowisko w przedmiotowej sprawie i nie wyraził zgody na zmianę warunków zawartej umowy dzierżawy.
Od powyższego pisma / nazwanego decyzją/ T. S. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarzucając mu nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, nieważność decyzji wydanej bez podstawy prawnej, naruszenie przepisów procedury cywilnej, administracyjnej i podnosząc, że decyzja ta zaprzecza prawu T. S. do sprzedaży wyrobów cukierniczych i napojów chłodzących w miejscu handlowym. Zdaniem T. S. decyzja Burmistrza dotyczy sprawy wcześniej rozstrzygniętej decyzją ostateczną.
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2003 nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania od pisma Burmistrza. Powołując się na przepis art. 127§1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego, SKO uznało, iż pismo Burmistrza nie jest decyzją w rozumieniu prawa administracyjnego, a zatem nie przysługuje od niego tryb odwoławczy. W uzasadnieniu organ przypomniał, iż zgoda na lokalizację ruchomego punktu sprzedaży artykułów spożywczych, wydana T. S. w dniu [...] 1985 r. dotyczyła zezwolenia na lokalizację ruchomego punktu sprzedaży wody firmowej oraz waty cukrowej przy ul. [...] Natomiast decyzje zezwalające na lokalizację punktu handlowego z dnia [...] 1996 r. i [...] 1997 r. są decyzjami wydanymi na podstawie ustawy o drogach publicznych i zezwalają na lokalizację punktu handlowego zgodnego z załączonym szkicem, na czas ściśle określony w decyzjach, a za zajęcie pasa drogowego w decyzjach ustalono stosowną opłatę, przy czym decyzja z dnia [...] 1997 r. zezwalająca na lokalizację punktu handlowego została wydana na okres od [...] 1997 r. do [...] 1997 r. Od powyższych decyzji T. S. nie złożył stosownych odwołań. Natomiast przedmiotem niniejszej sprawy jest umowa dzierżawy.
Kwestię asortymentu artykułów objętych sprzedażą w punkcie handlowym przy ul. [...] w [...] oznaczonym nr [...] reguluje umowa dzierżawy między Zarządem Gminy [...] a T. S., a odmowa wyrażenia zgody na zmianę asortymentu sprzedawanych produktów nie ma charakteru decyzji administracyjnej tym samym nie jest możliwa jej weryfikacja w formie odwołania.
Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 grudnia 2003 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożył T. S. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów określonych w przepisach art. 104, 123 i 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 53 ust 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r, nr 74, póz. 368), wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Skarżący podniósł, że istnieją podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego, bowiem nie otrzymał odpisu zaskarżonego postanowienia SKO w terminie wskazanym przez organ i z tej przyczyny nie brał udziału w postępowaniu. Postanowienie z dnia 30 grudnia 2003 r. skarżący otrzymał w dniu [...] 2004 r. wraz z pismem SKO w [...]. W ten sposób skarżący zakwestionował przyjęty przez organ fakt doręczenia zastępczego wskazanego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga została oddalona, albowiem zaskarżonemu postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 grudnia 2003 r. nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Jak wynika z akt administracyjnych T. S. domagał się zmiany zawartej umowy dzierżawy, zmiany polegającej na rozszerzenie zakresu przedmiotów, które mogą być sprzedawane w punkcie handlowym usytuowanym na dzierżawionej w tym celu powierzchni nieruchomości.
W związku z tym, iż zakres prowadzonej działalności określała umowa dzierżawy, Zarząd Gminy w [...] odmówił zgody na zmianę warunków umowy dzierżawy w formie pisma, a nie decyzji administracyjnej, gdyż problematyka dotycząca umów dzierżawy np. zawarcie umowy, zmiana umowy, rozwiązanie umowy należy do sfery stosunków cywilno-prawnych, a nie administracyjnych. Otrzymane pismo przedstawiało zatem stanowisko jakie zajęła druga strona umowy dzierżawy na propozycję skarżącego dotyczącą zmiany zawartej umowy, a zatem nie podlegało ono rozstrzygnięciu w trybie przepisów k.p.a.
Odwołanie jest prawnym środkiem zaskarżenia, które służy od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Strona może skorzystać z odwołania tylko wówczas, gdy istnieje nieostateczna decyzja administracyjna w rozumieniu przepisów kodeksu.
Zgodnie bowiem z przepisem art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r -kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, nr 98, póz. 1071)"od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji". Postępowanie SKO w [...] o uznaniu niedopuszczalności odwołania ocenić należy jako słuszne. Zgodnie bowiem z przepisem art. 134 k.p.a." organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania."
Jeżeli sprawa nie podlega załatwieniu przez wydanie decyzji administracyjnej, a strona wniosła odwołanie od informacji udzielonej jej przez organ l instancji, organ II instancji stwierdza niedopuszczalność odwołania (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 1992r. sygn. akt SA/Gd 746/92, MOSP 1993/9, póz. 178).
Podobne rozwiązanie powyższych kwestii znalazło wyraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2000 r., OPS 1/03 (V SA 235/00, LEX nr 81351) formułującej zasadę, iż " Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną, niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa."
W kwestii podnoszonej zarówno przez skarżącego jak i organ skuteczności doręczenia zaskarżonego postanowienia T. S., Sąd zauważa iż zagadnienie to zostało rozstrzygnięte prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2005 r. odrzucającym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd odrzucił wniosek ponieważ uznał, iż skarga była wniesiona w terminie, bo przesyłka polecona zawierająca zaskarżone postanowienie nie została skutecznie skarżącemu doręczona w trybie art. 44§1 i 2 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.