Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoimi rodzicami.
Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, swoich dochodów.
Uzasadniając swoje starania podał, że od 2014 r. odbywa karę pozbawienia wolności. Jej koniec został wyznaczony na 2017 r. Twierdzi, że nie posiada żadnego majątku ani na wolności ani w zakładzie karnym. Utrzymuje, że nie ma oszczędności ani rzeczy które mógłby spieniężyć a środki pochodzące z ich sprzedaży przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Na posiada także wierzytelności, które mógłby spieniężyć. Powiada, że nie ma dla niego również pracy w zakładzie karnym przez co brak jest widoków na to aby mógł zarobić na koszty i opłaty w tej sprawie.
Wobec tego, że oświadczenia skarżącego zwarte we wniosku odnośnie rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego wzbudziły wątpliwości, zarządzeniem z dnia 08.01.2016 r. poproszono skarżącego (dokonując doręczenia do rąk jego pełnomocnika adw. K. M.) o dodatkowe oświadczenia mające na celu wyjaśnienie:
- ▪ z jakich środków opłaca wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru?
- ▪ jakie jest źródło i wysokość dochodów rodziców skarżącego z którymi jak deklaruje w rubryce 6 formularza PPF pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym? Jakie należą do nich nieruchomości, zasoby pieniężne i przedmioty wartościowe?
- ▪ jaka jest wysokość stałych miesięcznych obciążeń rodziców skarżącego związanych z utrzymaniem domu/mieszkania i opłacenia mediów (czynsz, prąd, gaz, woda, telefon, rtv)?
Zarządzenie nie zostało wykonane. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).
W realiach niniejszej sprawy oświadczenie zawarte we wniosku wzbudzało wątpliwości. Ta jednak nie udzieliła na wezwanie dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Tym bardziej, że wszystkie pytania dotyczyły wyłącznie weryfikacji rzetelności oświadczeń składanych przez stronę.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.