Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką.
Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni ok. 100 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 2,5 ha. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżąca oszacowała łącznie na kwotę 1133 zł, wyjaśniając, że składa się na to jej renta w wysokości 833 zł i alimenty na córkę w wysokości 300 zł.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest 69-letnią rencistką z problemami zdrowotnymi. Twierdzi, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Powiada, że jej leczenie jest bardzo kosztowne. Głównym źródłem utrzymania skarżącej i córki jest wymieniona renta i alimenty. Przekazane skarżącej przez rodziców gospodarstwo rolne z uwagi na wiek i stan zdrowia skarżącej nie jest uprawiane i nie przynosi żadnych dochodów. Skarżąca powiada, że po opłaceniu prądu, gazu, wody, telefonu, podatków, ubezpieczeń, zakwaterowania córki w K., dojazdów oraz zakupie leków, opału, wyżywienia i pomocy naukowych dla córki nie stać jej na wynajęcie adwokata bo wszystkie te wydatki pochłaniają całe jej miesięczne dochody. Wskazując na powyższe skarżąca wyjaśniła, że córka studiuje dziennie na Uniwersytecie w K. i oprócz wykazanych alimentów nie posiada innych dochodów.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów wynagrodzenia dla takiego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącej a co za tym idzie i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają na skromną egzystencję. Okoliczność, że do skarżącej należy wykazany dom i nieruchomość rolna nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem posiadają one co do zasady pewną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącej rozporządzeń tego rodzaju celem pozyskania środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Sprzedaż domu godziłaby by bowiem w podstawy bytowania skarżącej podobnie jak i wykazanej nieruchomości rolnej. Ich obciążenie może zaś być problematyczne bo przy wykazanych dochodach i stałych wydatkach skarżąca raczej nie posiada istotnej dla banków zdolności do terminowego regulowania przyjmowanych zobowiązań (tzw. zdolności kredytowej). Skorzystanie zaś przez skarżącą z oferty instytucji parabankowych mogło by godzić w podstawy jej egzystencji.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.