Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2004r. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w S. wniósł skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia 31 grudnia 2003r., nr [...], uchylającą w oparciu o art. 154 § 1 i 2 kpa decyzją Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. oraz decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. nr [...] z dnia 25 września 2003r. w sprawie wstrzymania wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego dla Pana M. P. oraz przyznającą równoważnik pieniężny.
Sąd zważył, co następuje
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przez skarżącego skargi na w/w decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. Uruchomienie bowiem powierzonej sądowi administracyjnemu kontroli legalności zaskarżonego postanowienia poprzedzać musi konstatacja, ze skarga pochodzi od uprawnionego podmiotu.
Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W przedmiotowej sprawie skargę wniósł Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w S., będący jednocześnie organem, który w niniejszej sprawie orzekał jako organ I instancji, wydając decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. w sprawie wstrzymania wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego dla Pana M. P. Ta decyzja, jak również utrzymująca ją w mocy decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. nr [...] z dnia 25 września 2003r., zostały następnie uchylone zaskarżoną decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. Tak więc skarżący w niniejszej sprawie był jednocześnie organem, który orzekał w pierwszej instancji.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z Warszawie z dnia 4 lutego 1999r., IV S.A. 65/97, nie publ., lex nr 48686) organ administracyjny, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie w swym orzecznictwie podkreślał (por. m.in. wyrok NSA z 22.07.1999r., II S.A. 974/99, niepubl., lex Nr 46296), że "prawo do żądania kontroli legalności skarżonej decyzji przysługuje ich adresatom, nie przysługuje natomiast organowi niższej rangi, który w ten sposób chciałby bronić swych racji wobec argumentacji zaprezentowanej przez organ II instancji. Skarga służy do obrony praw strony, a nie organu, który występował w sprawie". Dopuszczenie takiej możliwości, tj. przyjęcie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie "nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie" (postanowienie NSA z dnia 19.10.2000r. II S.A./Gd2159/00).
Z tego względu, mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, oraz treść art. 58 § 3 tej ustawy, Sąd postanowił o odrzuceniu skargi z powodu jej wniesienia przez podmiot do tego nieuprawniony.
Odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności nie pozwala na ocenę przez sąd administracyjny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Z tego względu nie ustosunkowano się w tym zakresie do twierdzeń zawartych w skardze.