Uzasadnienie
Kartą powołania z dnia [...] 2008 r. seria A nr [...] na podstawie art. 60 ust. 1 i 2 w zw. z art. 83 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 241 poz. 2416 z późn. zm.) Wojskowy Komendant Uzupełnień powołał do czynnej służby wojskowej M. B. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący jest zdolny do odbycia czynnej służby wojskowej i otrzymał kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "A". Powołanie do czynnej służby wojskowej następuje ze względu na potrzeby Sił Zbrojnych RP w celu spełnienia obowiązku służby wojskowej w ramach powszechnego obowiązku obrony o którym mowa w art.4 ust.2 oraz w art. 55 ustawy.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący wraz z wnioskiem o udzielenie mu odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej. Podniósł, że jest żonaty, a 5.09.2008 r. urodził mu się syn, skarżący jest jedynym żywicielem rodziny. Ponadto nie może liczyć na pomoc dalszej rodziny, w kwestii opieki nad dzieckiem i utrzymania.
Decyzją z dnia [...] 2008 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień odmówił udzielenia odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste.
Na uzasadnienie podano, że zgodnie z art. 39 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej, odroczenia zasadniczej służby wojskowej można udzielić ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne poborowego, a w szczególności związane z zaistnieniem trudnej sytuacji osobistej lub rodzinnej, które nie upoważniają do udzielenia poborowemu odroczenia z tytułu sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny albo z powodu konieczności załatwienia spraw związanych z prowadzeniem przez poborowego przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolnego albo innej działalności gospodarczej, a odroczenia takiego udziela się tylko jeden raz na okres od trzech do dwunastu miesięcy.
Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 orzekanie o udzieleniu poborowym odroczeń zasadniczej służby wojskowej należy do wojskowych komendantów uzupełnień, a odmowa udzielenia odroczenia następuje w drodze decyzji administracyjnej, którą doręcza się poborowemu na piśmie wraz z uzasadnieniem. Na podstawie art. 127 cytowanej ustawy wójt lub burmistrz (prezydent miasta) uznaje poborowego, któremu doręczono kartę powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej, na jego wniosek lub uprawnionego członka rodziny - za posiadającego na wyłącznym utrzymaniu członków rodziny. W czasie odbywania służby żołnierzom zasadniczej służby wojskowej posiadającym na wyłącznym utrzymaniu członków rodziny przysługuje zasiłek, ustalany na podstawie przepisów ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP. Decyzja ta nie została zaskarżona.
Decyzją z dnia 20 października 2008 r. nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymał w mocy kartę powołania nr A [...].
Wskazał, że na podstawie art. 39 a ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP - warunkiem otrzymania odroczenia ze względu na konieczność sprawowania opieki nad członkiem rodziny jest decyzja właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Takiego dokumentu nie stwierdzono w przedstawionych aktach sprawy.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony, poborowych uznanych za zdolnych do czynnej służby wojskowej wojskowy komendant uzupełnień przeznacza do służby, uwzględniając potrzeby Sił Zbrojnych, orzeczenie właściwej komisji lekarskiej, kwalifikację zawodowe oraz, w miarę możliwości, życzenia poborowych.
Skarżący M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję domagając się "wycofania lub przesunięcie terminu karty powołania z dnia [...] 2008 r. do czasu rozpatrzenia skargi". Skarżący podniósł, iż jego żona znajduje się w bardzo złym stanie psychicznym, jest w depresji, co uniemożliwia jej samodzielną opiekę nad małym dzieckiem. Skarżący zmuszony jest sprawować opiekę osobistą nad dzieckiem oraz żoną.
W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 5 maja 2009 r. organ wyjaśnił, że skarżący M. B. na podstawie art. 18 ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. Nr 22, poz. 120) z dniem 11 lutego 2009 r. został przeniesiony do rezerwy bez odbycie zasadniczej służby wojskowej i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozumieniu tego przepisu bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego będzie zachodzić wówczas, gdy w toku postępowania przed sądem, lecz przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Taka sytuacja zachodzi niewątpliwe w niniejszej sprawie, gdyż skarżący wnosił o odroczenie odbycia służby zasadniczej, a rozkazem Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień z dnia [...] 2009 r. Nr [...] został przeniesiony do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.