Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać takie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982 nr 10 poz. 155, cyt. za: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, B.Dauter i inn.). Aby można było jednakże dokonać sprostowania wymienione w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.).
W przedmiocie sprostowania sąd rozstrzyga postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach.
Natomiast zgodnie z art. 156 § 2 p.p.s.a., dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2017 r. doszło do oczywistej omyłki pisarskiej poprzez zamieszczenie na stronie 8 ww. uzasadnienia wyrażenia "O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę 480 zł stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (DZ.U.2015.1804)." Zdaniem Sądu w tej sprawie nie zachodzą żadne wątpliwości, co do oczywistości powyższej omyłki, gdyż w ww. wyroku nie orzeczono w ogóle o kosztach postępowania. W sytuacji, gdy w wyroku nie orzeczono w ogóle o kosztach postępowania, to odniesienie się do tego zagadnienia w jego uzasadnieniu należy wyeliminować, jako omyłkowe - na podstawie art. 156 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 7 października 2016 r. sygn. akt I OSK 14/15, CBOSA).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.