Uzasadnienie
A. J. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 czerwca 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2016 r. nr [...] nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 10 000 zł.
Wezwaniem z dnia 22 sierpnia 2016 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2016 r., skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł.
W terminie od uiszczenia wpisu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, który to wniosek został rozpoznany postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 23 września 2016 r. poprzez jego oddalenie. Sąd, postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie Referendarza Sądowego.
Wobec tego, skarżący został ponownie wezwany pismem z dnia 23 lutego 2017 r. do uiszczenia wpisu od skargi.
Przesyła zawierająca ww. wezwanie wróciła do Sądu z adnotacją o niepodjęciu w terminie i dwukrotnym awizowaniu w dniach 3 i 13 marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżący został zobligowany, zgodnie z treścią cytowanego wyżej przepisu, do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł.
Wezwanie zawierało pouczenie o terminie jego wykonania i konsekwencjach niewykonania.
Doręczenie nastąpiło w trybie przepisu art. 73 P.p.s.a. (w trybie tzw. doręczenia zastępczego). Zgodnie bowiem z § 1. art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 (tj. do rąk adresata, dorosłemu domownikowi, zarządcy domu lub dozorcy) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Stosownie natomiast do treści § 4 tego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W niniejszym przypadku pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (tzw. awizo) miało miejsce w dniu 3 marca 2017 r., zatem doręczenie wezwania nastąpiło, zgodnie § 4 art. 73 P.p.s.a. z upływem 14 dni licząc od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia – tj. w dniu 17 marca 2017 r.
Termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upłynął więc bezskutecznie w dniu 24 marca 2017 r. Braki te, pomimo skutecznego wezwania, jak wynika z informacji z Kasy WSA w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2017 r. nie zostały uzupełnione.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. J. na podstawie przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).