Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1155/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 22 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, gdyż sprawa nie należy do zakresu właściwości sądów administracyjnych.
Pismem z dnia 14 listopada 2017 r. K. J. wniósł o uzupełnienie "orzeczenia sadowego o zakres nierozpoznany, a oparty na art. 150, w związku z art. 3 par. 1, par. 2 punkt 6 i 7, oraz par. 3, w związku z przepisami ustawy o ustroju sadów administracyjnych, z dopełnieniem konstytutywnego obowiązku określonego w art. 45 ustawy zasadniczej, właściwego przeprowadzenia czynności przedprocesowych, oraz uchylenia zarządzenia o skierowaniu sprawy na postępowanie z wyłączeniem jawności, albowiem wyłączenie jawności nie znajduje w sprawie żadnego uzasadnienia, co musi prowadzić do uchylenia zarządzenia w tym zakresie, jak i określenia właściwego zakresu podmiotowego, przedmiotowego i prawnego, z równoczesnym niezasadnym pominięciem, a mającym istotne znaczenie zarzuty naruszenia art. 19 kpa w zakresie właściwości organu i rozpoznaniu sprawy przed osobą, co do której podniesione zostały zarzuty faktyczne, leżące we właściwości organu wyższego stopniem".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.):
"Art. 157. § 1. Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu."
Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku (czy też postanowienia) może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 891/13).
Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w postanowieniu z dnia 13 października 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu żądnego dodatkowego wyrzeczenia zarówno w sentencji, jak i jego uzasadnieniu. Zakres uzupełnienia postanowienia jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Jeżeli natomiast chodzi o zawarty w piśmie z dnia 14 listopada 2017 r. wniosek o uchylenie "zarządzenia o skierowaniu sprawy na postępowanie z wyłączeniem jawności", to należy stwierdzić, ze w aktach sprawy brak jest takiego zarządzenia, a zatem wniosek ten nie mógł być rozpoznany.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.