Uzasadnienie
Decyzją z dnia 25 sierpnia 2005 r [...], po rozpatrzeniu odwołania H.W., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję starosty Powiatu N. z dnia [...] 2005 r. znak: [...], którą orzeczono o odmowie wprowadzenia w części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków Obr.1 miasta S. zmian dotyczących działek Nr [...] i [...]. W podstawie prawnej decyzji wskazano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 7 " b " ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U Nr 100 z 2000 r., Pr.1086zpóźn.zm.).
Uzasadniając decyzję, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. H.W. powołując się na tytuł własności do działki ewid. [...] położonej w S., w sierpniu 2003 r. wystąpiła do Burmistrza Miasta S. jako organu prowadzącego wówczas ewidencję gruntów i budynków o pomiar kontrolny i wyjaśnienie różnicy powierzchni jej działki i sąsiedniej działki [...] ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji, obowiązującym na mocy Obwieszczenia Wojewody N. z [...] 1995 r..względem stanu sprzed modernizacji operatu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. postanowieniem z [...] 2004 r., uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta S. z [...] 2003 r. zawieszające postępowanie dot. pomiaru kontrolnego, do czasu ustalenia następców prawnych po M.S. - właścicielce działki [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wobec rozwiązania z dniem 15 marca 2004 r. zawartego z Wójtem porozumienia, dalsze postępowanie toczyło się przed Starostą N. jako organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków.
W toku przeprowadzonej dnia 14 maja 2004rw wizji na gruncie stwierdzono że granica pomiędzy działkami [...] i [...] jest niewidoczna, a H.W. i mąż zmarłej M.S. -,, J.W." nie potrafili wskazać jej jednoznacznego przebiegu. Krąg spadkobierców po M.S. został ustalony później, po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] 2004 r. sygn. [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po M.S.
W toku ponownej wizji w dniu 30 lipca 2004 r J.S. (w uzasadnieniu II instancji J.,, W.") okazywał przebieg granicy zgodny z jej przebiegiem na mapie ewidencyjnej, a zdaniem H.W. granica winna przebiegać ok.10 m w głąb działki [...], aby powierzchnia działek jak w,, starych " dokumentach była równa. Pozostali uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska.
Decyzja Starosty N. z dnia [...] 2004 r. umarzająca postępowania w sprawie "usunięcia różnicy powierzchni działek ewidencyjnych... " po rozpatrzeniu odwołania H.W. została uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] 2004 r. i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia, wobec stwierdzenia braku przesłanki bezprzedmiotowości z art.105 kpa warunkującej umorzenie postępowania.
Ponownie rozpatrując sprawę Starosta N. podjął decyzję z dnia [...] 2005 r., którą odmówił wprowadzenia zmian w części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Nr 1 miasta S. przyjętego do zasobu Wojewódzkiego Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej dnia 4.12.1991 r. za Nr [...] w odniesieniu do zmiany powierzchni działek [...] i [...]. Decyzję tę organ l instancji oparł na materiale dowodowym zebranym w postępowaniu i po, wyczekaniu na upływ terminu, w czasie którego strony mogły żądać uzupełnienia materiału dowodowego i wypowiadać się, co do zebranych dowodów.
W uzasadnieniu swojej decyzji Starosta N. chronologicznie przedstawił dane istniejące w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, poczynając od opracowań przyjętych do zasobu od 1966, tj. od założenia ewidencji gruntów dla tego terenu. Z dokumentów tych wynikają m.in. następujące ustalenia. W latach 1966 - 1970 na podstawie map ewidencyjnych powstałych w wyniku pomiaru bezpośredniego obliczono powierzchnie działek, klas i użytków gruntowych, w tym działki [...], której ustalenia stanu władania i pomiaru, bezpośredniego dokonano w 1965 r.W protokole stanu władania figurowała cała działka [...]. Według rejestru pomiarowo klasyfikacyjnego (operat [...]), działka [...] miała 0.7572 ha.
W rejestrze pomiarowo klasyfikacyjnym wpisano następnie działkę [...] o pow. 0,3786 ha jako powstałą z działki 1334, a następnie założono rejestr dla działki [...] o tej samej powierzchni. Według aktów własności ziemi działka [...] objęta aktem własności ziemi z dnia [...]1975 Nr [...] wydanym na rzecz S.W. miała powierzchnię 0,3786 ha i taką samą powierzchnię miała objęta aktem własności ziemi z dnia [...] 1975 Nr [...] wydanym na rzecz M.S. działka Nr [...].
W latach 1987-1992 r wykonano dla Miasta S. modernizację ewidencji gruntów (operaty [...], [...]).
W odniesieniu do działek objętych pomiarami w roku 1965 r. podczas modernizacji nie prowadzono ustalenia stanu władania na gruncie, a dokonano tzw. analitycznego obliczenia powierzchni w oparciu o wyliczone z dzienników pomiarowych z 1965 r współrzędne punktów załamania granic w układzie z 1965 r.
Obliczona analitycznie wówczas powierzchnia dla działki ewid. zmod.. [...] wynosiła 0,3344 ha, a dla działki ewid. zmod. [...] - 0,4195 ha. Powierzchnie te wykazano w protokole ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania, które podpisały M.S. co do działki [...] i H.W. co do działki [...].
Takie powierzchnie zostały wprowadzone do zmodernizowanej ewidencji gruntów obwieszczeniem Wojewody N. z dnia [...]1995 r. (Dz. U..Województwa M. Nr [...], poz. [...]).
Organ l instancji ustalił przez porównanie, że granica pomiędzy działkami [...] i [...] na starej mapie KERG [...], jak i na nowej mapie KERG [...]), wyrysowana jest identycznie.
Ustalił Starosta odwołując się do wyników wizji, że granice zewnętrzne działek [...] i [...] stanowią widoczną miedzę, a nie jest widoczna granica między tymi działkami, jak również brak w terenie trwałych punktów granicznych określających jej położenie.
Mając na względzie stanowisko H.W., że granica pomiędzy działkami winna przebiegać w ten sposób by powierzchnia jej działki stanowiła połowę sumy powierzchni obu działki, a więc, że granica ewidencyjna winna być przesunięta w głąb działek [...], organ l instancji doszedł do wniosku, że skorygowanie danych ewidencyjnych może być następstwem rozstrzygnięcia sprawy o rozgraniczanie.
Podkreślono, że powierzchnie działek ewidencyjnych niezależnie od metod i dokładności pomiarów (co też może prowadzić do różnic), są funkcją przebiegu granic działek. Wskazano, że przyjęcie granic działek [...] i [...] nastąpiło według ich stanu władania i pomiaru podczas zakładania ewidencji w latach 1965-1970. Stwierdzając, że wprawdzie w operacie technicznym brak szkicu pomiarowego, podkreślono, że na pierworysie mapy ewidencyjnej (oryginale) powstałej w tym czasie istnieje wykreślona na czerwono jednoznaczna granica ewidencyjna między działkami, uwidoczniona na starej mapie ewidencyjnej z 1970 r i takiej granicy odpowiada granica na zmodernizowanej mapie ewidencyjnej.
W odwołaniu od tej decyzji H.W., zarzuciła, że metody, którymi prowadzono modernizację przysłużyły się wprowadzeniu błędu co do powierzchni działek, różnicy m.in. z treścią ksiąg wieczystych i stanem faktycznym. Domagała się sprostowania powierzchni działki i usunięcia pomyłki. Uzasadniając odwołanie podnosiła, że decyzja narusza ją w posiadaniu, a urząd stworzył taką sytuację.
Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego za własne przyjął ustalenia organu l instancji. Podkreślono, że przebieg wzajemnych granic działek [...] i [...] na mapie założenia ewidencji w latach 60-tych., podlegającej ciągłej aktualizacji do czasu powstania mapy założonej po modernizacji, oraz na mapie po modernizacji opracowanej w latach 90-tych jest identyczny.
Wskazano, że H.W. domagała się uwzględnienia w ewidencji dawnej dokumentacji m.in. sporządzonej w 1988 r (przed modernizacją) przez geodetę uprawnionego T.M., co do granic i powierzchni działki [...]. Zaznaczono, że dokumentacja ta pozostaje w sprzeczności z dokumentacją przyjętą do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, opisaną w uzasadnieniu decyzji.
Zdaniem organu odwoławczego, u podłoża sprawy leży spór o przebieg granic między działkami [...] i [...] i nie mogą ulec one sprostowaniu w trybie aktualizacji danych, niezależnie od przyczyn, takiego przebiegu granic w ewidencji. W przekonaniu organu odwoławczego dopiero wynik postępowania rozgraniczeniowego, może stanowić podstawę wprowadzenia zmian co do powierzchni działki w oparciu o ustalone jej granice prawne, co uzasadniało utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję z wnioskiem o jej uchylenie i nakazanie organowi l instancji wprowadzenia zmian w części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji względnie nakazania przeprowadzenia przez Starostę postępowania rozgraniczeniowego, wniosła H.W. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa, uzasadniając skargę, podniosła skarżąca, że operatem ewidencji gruntów,, rozgraniczono " nieruchomości wbrew treści ksiąg wieczystych, według której powierzchnie działek są równe.
Zdaniem skarżącej metody pomiarów były niewłaściwe, a urząd przerzuca na nią ciężar postępowania rozgraniczeniowego. Zdaniem skarżącej granica winna być tak przeprowadzona, by powierzchnie działek były równe.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując ustalenia i stanowisko prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z przepisem art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art.1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) stanowi, że kontrolę tę Sady sprawują pod względem zgodności z prawem. W myśl zaś przepisu art.134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoznając skargę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołany podstawą prawną..Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż jest ona zgodna z prawem, co skargę czyni bezzasadną.
Przybliżając motywy oceny prawnej, wyjść należy od stwierdzenia, że według poczynionych przez organy, a nie kwestionowanych co do faktu przez skarżącą ustaleń, obowiązującą granicę ewidencyjną pomiędzy działkami [...] i [...] obrazuje mapa ewidencyjna opracowana po modernizacji ewidencji i przyjęta do zasobu operatami ewidencyjnymi ([...],[...]) w 1990 r przy czym skarżąca co do działki [...], a żyjąca wówczas M.S., co do działki [...],, podpisały protokół ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania działkami, z którego wynikało, że pierwsza z tych działek ma powierzchnię 0, 3344 ha, a druga 0,4195 ha. Przebieg ustalonej w toku modernizacji ewidencji w latach 90 granicy ewidencyjnej między działkami, jest na mapie zasadniczej identyczny, z przebiegiem granicy ewidencyjnej obrazowanej mapą ewidencyjną utworzona w latach 70-tych, po poprzedniej modernizacji ewidencji z lat 1966-70. Oba zatem dokumenty graficzne, sporządzone zostały w oparciu o zasady i sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów określone załącznikiem do z zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r w sprawie ewidencji gruntów (Mon.Poi. Nr 11, póz. 98 z poźn.zm.).
W myśl przepisów § 35 ust.1 i ust.2 oraz § 11 ust.1 powołanego załącznika, ustalanie granic działek ewidencyjnych dla celów założenia ewidencji gruntów oraz aktualizacji map i następowało według stanu faktycznego władania ustalonego na gruncie, a powierzchnia działki przyjmowana w ewidencji stanowiła funkcję przebiegu jej granic.
Skarżąca nie przedstawiła, żadnych przewidzianych przepisem § 36 w zw. z § 45 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 póz. 454), dokumentów, które w oparciu o zasady aktualizowania ewidencji gruntów, dawały by podstawę do wprowadzenia w ewidencji gruntów zmian na wniosek skarżącej lub z urzędu przez organy ewidencji.
Sama okoliczność, iż wydany na nazwisko męża skarżącej S.W. akt własności ziemi Nr [...] z dnia [...] 1975 e stwierdza nabycie działki [...] o pow. 0,3786 ha i twierdzenie skarżącej, że taka powierzchnia jest przyjęta w opisie tej działki w księgach wieczystych nie stwarza żądnych podstaw prawnych do,,dopasowywania " przebiegu granic, do przyjętej w a.w.z. powierzchni.
Zgodnie z art.26 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U z 2001 r Nr 124, póz. 1361 ze zm.) podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej stanowią dane z ewidencji gruntów (katastru nieruchomości). Zarazem zarówno w piśmiennictwie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego powszechnie przyjęte jest stanowisko (Por. ST. Rudzicki. Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece, Wyd. lll. 2000 str. 365 in. wraz z powołanym orzecznictwem), że oznaczenie nieruchomości, w tym jej powierzchnia nie jest objęta domniemaniem prawdziwości prawa (art.3) ani nie jest chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych (art.5).
Uzasadniona zatem brakiem przesłanek do aktualizacji ewidencji gruntów, odmowa zaskarżoną decyzją wprowadzenia w ewidencji zmian dla zrównoważenia powierzchni działek ewidencyjnych [...] i [...], poprzez przesunięcie granicy ewidencyjnej między nimi w głąb działki [...] prowadzi do ewentualnej niezgodności danych z katastru nieruchomości (ewidencji gruntów) z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej, według stanu aktualnie obowiązującej ewidencji gruntów.
Stan taki może być co najwyżej podstawą sprostowania oznaczenia nieruchomości w trybie art.27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, przez sąd rejonowy prowadzący księgę wieczystą dla tej nieruchomości
Wykazanie natomiast przez skarżącą, że w rzeczywistości jej prawo własności działki [...] sięga dalej niż przyjęta w ewidencji granica z działką [...], może rzeczywiście nastąpić poza postępowaniem ewidencyjnym, a w szczególności w trybie postępowania o rozgraniczenie nieruchomości.
Z tych przyczyn na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.