Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 września 2012 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego (k. 30), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenas A. K. (k. 42). Wyznaczona radca prawny podjęła czynności przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (k. 50-52) otrzymując za to stosowne wynagrodzenie (k. 91). Następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od niekorzystnego dla strony wyroku WSA w Krakowie wnosząc w jej treści także o zasądzenie kosztów nieopłaconej ani w całości ani w części pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych (k. 99).
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 1997/13 uchylił zaskarżony wyrok bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego radcy prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (k. 115).
Pismem z dnia 7 maja 2015 r., które do tutejszego sądu wpłynęło w dniu 14 maja 2015 r. wyznaczona radca prawny ponowiła wniosek o zasądzenie kosztów pełnomocnika z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Ponieważ radca prawny oświadczenie takie złożyła zachodzą warunki aby przyznać jej należne wynagrodzenie.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
W sprawie takiej jak niniejsza, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.