Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Opisując swoją sytuację zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych, dochodów. W rubryce 6 wpisał brata, podnosząc, że nie zna daty jego urodzenia, podobnie jak i źródła oraz wysokości jego dochodów.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że obecnie przebywa w zakładzie karnym i nie posiada środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych.
Z urzędu stwierdza się, że doręczeń do skarżącego dokonuje się przez Zakład Karny. W oparciu o przedstawione przez organ wraz ze skargą akta administracyjne stwierdza się również, że pobyt skarżącego zakładzie karnym wynika z odwieszenia mu wyroku za znęcanie się nad żoną i córką.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa, które mimo pewnych nieścisłości, po uzupełnieniu informacjami znanymi z urzędu tworzy w miarę spójny obraz sytuacji życiowej skarżącego i jest wystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Przy braku majątku i dochodów, konieczność wygospodarowania potrzebnych sum na koszty sądowe stanowi problem dla osoby w zakładzie karnym. Skoro zaś nie budzi wątpliwości, że aktualnie wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, to należało go zwolnić od nich. Rozstrzygnięcie takie uwzględnia bowiem status skarżącego zabezpieczając gwarantowane mu konstytucją prawo do sądu. Okoliczność, na ile pozostaje odpowiedzialny za taki stan rzeczy ma w tym aspekcie znaczenie drugorzędne.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.