Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 sierpnia 2005 znak [...], po rozpatrzeniu odwołania W.R., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu K. z dnia [...] 2005 r. znak [...], którą - po wznowieniu postępowania - orzeczono o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] 1984 r. Naczelnika Gminy Z. Nr [...] wprowadzającej zmiany w jednostkach rejestrowych [...], [...] operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu W., gmina Z. W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art.138 §1 pkt 1 kpa oraz art. 7 " b " ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. z 2000 Nr 100, póz. 1086 z późn. zm.).
Uzasadniając swoją decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.
Naczelnik Gminy Z. decyzją z dnia [...] 1978 r. Nr [...] stwierdził, że na podstawie art. 1, 5 i 12 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz.250), W.R. stał się właścicielem nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] o powierzchni wynoszącej 0,24 ha, położonej w gminie Z., obręb W. Dnia 18 stycznia 1984 r. na zlecenie właściciela działki nr [...], jednostka wykonawstwa geodezyjnego sporządziła wyrys z mapy ewidencyjnej, Ip ks.rob. [...], który zawiera informację, iż w celu uzgodnienia treści księgi wieczystej ze stanem ewidencji gruntów, działkę nr [...] podzielono na: [...] o pow. 0.22 ha i [...] o pow. 0.02 ha, a ponadto w wykazie synchronizacyjnym stwierdzono, że nowo wydzielona działka [...] odpowiada części pgr Ikat [...] objętej Iwh 106 P. - Skarb Państwa - Zarząd Wojskowy W. Tak wykonaną dokumentację wraz z wnioskiem 20 stycznia 1984 r. W.R. złożył do Urzędu Gminy w Z. w celu " wprowadzenia zmian w ewidencji gruntu we wsi W., działka nr [...] zgodnie z aktem własności nr [...] i wyrysem z mapy z dnia 18 stycznia 1984 r.".
W następstwie powyższego wniosku decyzją z dnia [...] 1984 r. Nr [...]. Naczelnik Gminy Z. orzekł o wprowadzeniu zmiany w rejestrze gruntów obrębu W., gmina Z., polegającej na przeniesieniu z dotychczasowej jednostki rejestrowej nr [...] - właściciel W.R. - wydzielonej działki nr [...] o powierzchni 0,02 ha do jednostki rejestrowej [...] Skarbu Państwa - Rejonowy Wojskowy Zarząd Kwaterunkowo Budowlany. Jako podstawę zmiany przyjęto przedłożoną dokumentację, tj.,, badanie hipoteki - działka nr [...] o pow. 0.02 ha stanowi część pgr Ikat [...] objętej Iwh 106 P.- Skarb Państwa Zarząd Wojskowy W. ".Według,,rozdzielnika" przedmiotowej decyzji adresatem jej były wszystkie zainteresowane strony, w tym również W.R. Dnia 21 lutego 1984 r. stwierdzono, iż dnia 11 lutego 1984 r. stała się ona prawomocna, wobec niezaskarżenia.
Sąd Rejonowy dla K Wydział Ksiąg Wieczystych założył m.in. dla działki ewid. [...] o pow. 2 a księgę wieczystą Nr [...], dokonując wpisu Skarbu Państwa jako jej właściciela, w dniu 16 maja 2000 r. Następnie na podstawie ostatecznej i prawomocnej decyzji Wojewody z dnia [...] 2000 r. znak [...], w księdze wieczystej [...] w miejsce Skarbu Państwa - jako właściciela wpisano Gminę Z. Według ustaleń organu l instancji, dnia 9 grudnia 2004 r., W.R. złożył wniosek o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] 1984 r. We wniosku W.R. podnosił, że nigdy nie składał wniosku o wprowadzenie zmian, których dotyczy decyzja z [...] 1984 r., nigdy nie otrzymał takiej decyzji,, odejmującej " mu prawo własności części działki, a o dokonanych zmianach co do działki [...] dowiedział się dopiero w 2004 r. przy opracowaniu wstępnego projektu podziału działki [...] i od tego czasu stara się o przywrócenie prawa własności do całej działki [...] zgodnie z aktem własności ziemi.
Starosta Powiatu K. postanowieniem z dnia [...] 2005 r., na podstawie art. 149 § 1 i 2 oraz art.145 § 1 pkt 4, wznowił postępowanie zakończone decyzją Naczelnika Gminy Z. z [...] 2004 r.
Po wznowieniu postępowania, po przeprowadzeniu postępowania Starosta Powiatu K., decyzją z dnia [...] 2005 r. z powołaniem m.in. na przepisy art. 149 § 2, 150 § 1, 151 § 2 i art. 146 §2 kpa odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] 1984 r. Starosta ustalił, że w aktach sprawy brak zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...]1984 r. przez W.R., który złożył w 1984 r. wniosek o wprowadzenie zmian i ta okoliczność stanowiła podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o przepis art.145 §1 pkt 4 kpa.
Zarazem Starosta Powiatu K., uznał, że mimo istnienia podstaw do wznowienia postępowania, nie zachodzi podstawa do uchylenia decyzji Naczelnika Gminy Z. z [...] 1984 r.
Z powołaniem na przepis art. 146 § 2 kpa stwierdził, że,,nie uchyla się decyzji jeżeli w wyniku postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie i treści decyzji dotychczasowej". Nawiązując do wyżej wskazanych ustaleń Starosta podkreślił, że prawo własności działki [...] o pow. 0,02 ha obecnie jest wpisane na Gminę Z.,jako właściciela. W odwołaniu od tej decyzji W.R. zarzucał naruszenie:
1/ art.64 Konstytucji przez spowodowanie ograniczenia jego własności w drodze decyzji administracyjnej wprowadzającej zmiany w operacie ewidencji gruntów, 2/ art.6 kpa formującego zasadę działania organów administracji publicznej na podstawie prawa, przez naruszenie zasady równości wszystkich obywateli w identycznym stanie prawnym wobec prawa, podważenie autorytetu Państwa i autorytetu samych organów administracyjnych, 3/ art.7 kpa przez zastosowanie dla zaskarżonej decyzji argumentacji celowościowej, przeczącej tezie, że organy administracji publicznej stoją na straży praworządności.
4/ art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego przez nie podanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, podkreślił, że,, strona, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna... zgodnie z art.145 § 1 pkt 4 kpa, może ze skutkiem prawnym złożyć podanie do organu, który ją wydał o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania ", a które zostało przez Starostę wznowione z uwagi na brak w zbiorach dokumentów potwierdzenia odbioru decyzji z 18.01.1984 r. przez wnioskodawcę.
Przytoczono ustalenia Starosty, zawarte w uzasadnieniu jego decyzji, że,, działka ewidencyjna Nr [...] o pow. 0,024 ha objęta [...] zawierała połączone nieruchomości o odrębnym stanie prawnym tj. część pgr L.kat. [...] obj. Lwh [...] oraz część pgr.L/kat. [...] objęta Lwh P. - Skarb Państwa Zarząd Wojskowy W., co pozostawało w sprzeczności treścią art.3 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Organ odwoławczy wskazał, że przywołany przepis art.3 wyłączał nabycie w trybie uwłaszczenia gruntu własności Skarbu Państwa i wnioski dotyczące uwłaszczenia takim gruntem ulegały oddaleniu. Zdaniem organu aby sprostać tym wymogom ustawowym sporządzony w 1984 r. do założenia księgi wieczystej wyrys z mapy ewidencyjnej dla działki [...],, posiadającej " niejednorodny stan prawny musiał zawierać wykaz zmian gruntowych doprowadzający do zgodności treści księgi wieczystej z ewidencją gruntów.
Organ odwoławczy akceptował pogląd starosty, że do 31 grudnia 1991 r decyzje - akty własności ziemi mogły być zmieniane bądź uchylane w postępowaniu administracyjnym. Wejście wżycie z dniem 1 stycznia 1992 r. m.in. przepisu art.63 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw wyłączyło stosowanie przepisów kpa dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych wydanych na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.
Wskazał organ odwoławczy, że prawo własności tej samej nieruchomości tj. części działki [...] (w zakresie odpowiadającym działce [...]) potwierdzają dwa dokumenty: akt własności ziemi Nr [...] obejmujący całą działkę [...] oraz wpis w księdze wieczystej [...] z wpisem działki [...] na własność obecnie Gminy.
Do czasu rozstrzygnięcia w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądem powszechnym,,,nie ma podstaw do wprowadzenia wnioskowanych przez skarżącego zmian w operacie ewidencji, co do osoby właściciela, a w postępowaniu ewidencyjnym rozpatrzenie sporów własnościowych jest niedopuszczalne ", co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył W.R. z wnioskiem o jej uchylenie. Skargę oparto na zarzucie rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 64 Konstytucji R.P. przez pozbawienie własności w drodze administracyjnej poprzez wydanie decyzji wprowadzającej zmiany w ewidencji, art.20 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 54 ust.1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w zw. z art.26 w/w ustawy przez zmianę właściciela gruntu z pominięciem władającego i jego udziału w postępowaniu administracyjnym o wprowadzenie zmian. Nadto skarga zarzuca naruszenie art. 104 §2 kpa przez nie rozstrzygnięcie o istocie sprawy i nieustosunkowanie się do zarzutów i art. 107 kpa przez niepodanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu skargi, skarżący podnosił zarzuty niedokładności ustaleń poczynionych w postępowaniu zakończonym, decyzją z [...] 1984 r., oraz wskazywał, że sporna działka pozostaje w jego posiadaniu jeszcze sprzed czasu wydania awz,a postępowania o unieważnienie a.w.z. nie prowadzono. Zdaniem skarżącego bez wzruszenia a.w.z. nie było podstaw do wprowadzenia decyzją administracyjną zmian w ewidencji gruntów. Decyzja z 1984 r. nie wskazuje konkretnej podstawy z prawa materialnego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi.Podtrzymując dokonane ustalenia i stanowisko stwierdził, że,, istniejący (w dacie wydania a.w.z Nr [...]) stan prawny działki [...] uniemożliwiłby ujawnienie jej w księdze wieczystej ", a obecny stan rejestru jest zgodny ze stanem prawnym.
Na rozprawie przed sądem, skarżący przyznał, że podany na wniosku z 20.l. 1984 r. (k.13 akt administracyjnych) adres jego zamieszkania.odpowiadał ówczesnemu adresowi skarżącego, ale zaprzeczył, by wniosek i podpis pochodziły z jego ręki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z przyczyn innych niż przytoczone w skardze.
Wykazanie naruszenia prawa zaskarżoną decyzją wymaga przybliżenia istoty postępowania o wznowienie.
Wznowienie postępowania jako instytucja procesowa stwarza prawną możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej już zakończonej decyzją ostateczną. Wznowienie postępowania, w następstwie, którego dochodzi do rozstrzygnięcia sprawy już raz rozpatrzonej co do istoty stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 16 § 1 kpa zasady trwałości decyzji administracyjnych.
Przewidziana przepisami kodeksu postępowania administracyjnego procedura mająca doprowadzić do ponownego merytorycznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy w następstwie wznowienia postępowania ma dwa etapy. Zgodnie z art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania (a właściwie wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania) zakończonego decyzją ostateczną następuje w drodze postanowienia. Natomiast odmowa wznowienia postępowania (a w istocie odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia), stosownie do przepisu art. 149 §3 kpa następuje w drodze decyzji Oba rodzaje wskazanych rozstrzygnięć tj. wznowienie postępowania na podstawie art. 149 § 1 kpa lub odmowa wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa właściwe są dla etapu (fazy) pierwszego, w którym organ właściwy (tj. zgodnie z art.150 § 1 kpa- zastrzeżeniem §2 i 3 - w zasadzie organ, który wydał decyzje w ostatniej instancji), bada czy istnieją przedmiotowe i podmiotowe przesłanki do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia.
Złożenie przez stronę żądania wznowienia postępowania (a w istocie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia), rodzi obowiązek organu wydania opartego na przepisie art.149§ 1 kpa postanowienia o wznowieniu postępowania wówczas, gdy nie zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do wydania opartej na przepisie art.149 § 3 kpa decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.
Zgodnie z art.149 § 2 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Decyzja natomiast odmawiająca wznowienia postępowania w istocie odmawia wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia a więc odmawia badania merytorycznego czy zaszła przewidziana kpa podstawa wznowienia postępowania co do istoty sprawy.
Zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania, następuje z urzędu lub na wniosek strony, przy czym wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa (oraz w art. 145 a - co sprawy nie dotyczy), następuje tylko na żądanie strony.
Stosownie do przepisu art. 145 § 1 kpa przedmiotem wznowienia może być tylko postępowanie zakończone decyzją ostateczną, a więc taką, od której w myśl art.16§1 nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji.
Badanie zatem czy istnieją podmiotowe i przedmiotowe przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art.149 § 1 kpa obejmuje ustalenie, czy podanie o wznowienie dotyczy sprawy rozstrzygającej decyzją ostateczną, czy żądanie wznowienia oparte jest na wyczerpująco wymienionych w ustawie (wart. 145 § 1 lub 145 a kpa) podstawach wznowienia, oraz w przypadku złożonego wniosku przez stronę o wznowienie postępowania, czy został złożony z zachowaniem terminów określonych art.148 § 1 i 2 kpa orazart.145a §2 kpa.
Właśnie już na tym etapie postępowania nastąpiły uchybienia proceduralne, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Organy przyjęły ustalenie, że datowane na 7 listopada 2004 r., podanie o wznowienie postępowania a wniesione w dniu 9 grudnia 2004 r. (k.31 akt), oparte jest na przewidzianej art. 145 § 1 pkt 4 kpa przesłance wznowienia w postaci niebrania przez stronę bez swej winy udziału w sprawie, oraz, że w aktach postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] 1984 r., brak zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji " przez W.R. i,, ta okoliczność stanowiła podstawę wznowienia postępowania ".
Przydanie brakowi w aktach administracyjnych zwrotnego poświadczenia przez W.R. odbioru decyzji z dnia [...] 1984 r. waloru dowodu mającego potwierdzić oparcie podania o wznowienie na podstawie z art. 145 § 1 pkt4 kpa jest błędne Przepis ten bowiem łączy podstawę wznowienia z niebraniem przez stronę bez własnej winy udziału w postępowaniu, a nie z brakiem dowodu doręczenia decyzji.
Zgodnie z art. 145 § 1 kpa wznowione może być tylko postępowanie zaskarżone decyzją ostateczną, a więc taką, od której nie służą środki odwoławcze w toku instancji. Ostateczność i prawomocność decyzji z [...] 1984 r. stwierdzono [...] 2004 r.
Natomiast organ l instancji ustalił, a ustalenie to zaakceptował organ l instancji, że decyzja z dnia 20 stycznia 1984 r wydana została,, na pisemny wniosek W. R.", a tylko brak dowodu jej doręczenia.
Złożenie zatem przez skarżącego wniosku o wszczęcie postępowania zakończonego decyzją z [...] 1984 r., dowodziło by, iż brał on udział w postępowaniu, bez względu na to, czy w aktach jest dowód doręczenia mu tej decyzji.
Rzecz jednak w tym, iż skarżący w podaniu o wznowienie wniesionym dnia 9.12. 2004 r, twierdził, że nie składał wniosku z dnia 20.01. 1984 r. o wprowadzenie zmian w ewidencji, a z kserokopią wniosku zapoznał się dopiero dnia 17 września 2004 r. (k.4 akt adm.).
Istnieje zatem sprzeczność pomiędzy ustaleniem organu l instancji a twierdzeniem podania o wznowienie postępowania. Gdyby zaś prawidłowe było ustalenie w ramach postępowanie co do przyczyn wznowienia, że to skarżący złożył wniosek o wprowadzenie zmian w ewidencji, to sprzeczne z prawem byłoby stanowisko organów, że zachodzi przewidziana art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa podstawa wznowienia, a odmowę uchylenia decyzji uzasadnia tylko przepis art. 146 § 2 kpa.
Na etapie wznowienia postępowania (wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia) na podstawie art. 149 § 1 kpa, podanie przez skarżącego, że nie składał wniosku o wprowadzenie zmian w ewidencji decyzją z dnia [...] 1984 r. i nie brał udziału w postępowaniu jest wystarczającą okolicznością, do przyjęcia, iż podstawę wznowienia stanowi art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W postępowaniu natomiast w trybie art.149 § 2 kpa, co do weryfikacji czy istotnie wskazana przez skarżącego przesłanka zaistniała, nie może się organ ograniczyć wyłącznie do ustalenia okoliczności, czy skarżący był autorem wniosku z dnia 20.01. 1984 r. i czy go podpisał. Wniosek odwołuje się m.in. do sporządzonego, dla potrzeb jego wniesienia, w dniu 18.01. 1984 r. wyrysu z mapy. Być może uda się wyjaśnić, kto o taki wyrys, jako załącznik do wniosku wystąpił.
Jednakże, jak wyżej wskazano wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania (wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia) na podstawie art. 149 § 1 kpa jest dopuszczalne wówczas, gdy nie zachodzą negatywne podmiotowe lub przedmiotowe przesłanki wznowienia, rodzące obowiązek wydania opartej na przepis art.149 § 3 kpa decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.
Jedną z przedmiotowych przesłanek dopuszczalności wznowienia, jest wniesienia podania o wznowienie w określonym przepisem art. 148 § 1 kpa terminie miesięcznym. Zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej art. 145 §1 pkt 4 biegnie od dnia,w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Początkiem biegu takiego terminu jest zatem nie dzień doręczenia stronie decyzji, czy jej odpisu lub kserokopii lecz dzień dowiedzenia się o istnieniu decyzji i istocie jej rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyjaśnione już zostało, iż powyższy termin biegnie, od dnia w którym strona dowiedziała się o treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji w jakikolwiek sposób i z jakiegokolwiek źródła (por. np. wyroki NSA z 2006.03.10 II OSK 622/05-ONSA i WSA 2006/5/133, czyż 2000.10.06 l SA 855/98 - Lex Nr 54136). Podkreśla się także w orzecznictwie sądowo administracyjnym, że to na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia wykazania, że podanie o wznowienie postępowania wniosła z zachowaniem jednomiesięcznego terminu (por. np. wyrok WSA z 2005.05.24 VII SA/Wa 1086/04 - Lex Nr 168036).
Ta okoliczność w ogóle nie była przedmiotem badania organu l instancji, przed podjęciem postanowienia z dnia 12 stycznia 2005 r w przedmiocie wznowienia postępowania (k.32 akt).Uzasadnienie postanowienia nie zawiera żadnych ustaleń wskazujących na to, by organ rozważał kwestię wniesienia w terminie podania.
Ma to istotne znaczenie, gdyż akta wskazują, iż skarżący już wcześniej - co najmniej w sierpniu 2004 r. (np. k. 19, 18, 17) wiedział o tym, iż objęta a. w.z działka [...] uległa podziałowi, na działki [...] i [...] i przedstawił w Urzędzie Gminy Z., dokumentację podziału działki [...] o mniejszej powierzchni. Być może pomocne dla ustalenia czy podanie wniesiono z zachowaniem terminu będzie sięgnięcie do akt postępowania o zatwierdzenie projektu podziału działki [...].
Dopiero po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w zakresie wyznaczonym przepisami art. 7, 77 kpa, rozstrzygną organy, czy istnieje podstawa do wszczęcia postępowania o wznowienie na podstawie art. 149 § 1 kpa, czy też do odmowy wznowienia decyzją na podstawie art.149 § 3 kpa.
Jeżeli podanie oparte na podstawie wznowienia przewidzianej art.145 §1 pkt 4 kpa.wniesiono z zachowaniem przewidzianego art.148 §2 terminu, to wówczas po przeprowadzeniu postępowania określonego art. 149 § 2 kpa, podejmie organ decyzję w oparciu o przepis art. 151 kpa.
W wypadku rozstrzygnięcia - po wznowieniu postępowania - co do istoty sprawy, będzie miał organ na uwadze nie tylko przepis art. 146 § 2 ale i przepis § 1 tego artykułu.W myśl tego przepisu uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3 - 8 oraz art. 145 a nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Jak wyjaśniło orzecznictwo sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Warszawie z 2004.10.05 IV SA 1208/03 - Lex Nr 160787 czy NSA z 2002.01.24 ISA 1526/00 - Lex Nr 82800), przepis art. 146 § 1 kpa określając początek biegu terminu, od którego należy liczyć możliwość uchylenia (po wznowieniu postępowania) decyzji odnosi się do doręczenia decyzji lub jego ogłoszenia wobec osób biorących udział w postępowaniu, które podlega wznowieniu Jeżeli żądanie wznowienia jest oparte, na braku udziału strony w postępowaniu, to termin, po upływie, którego uchylenie decyzji nie może nastąpić biegnie od dnia jej doręczenia tej stronie, która w postępowaniu brała udział.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). Wobec treści uchylonych decyzji nie zachodziły przesłanki do stosowania art. 152 ustawy.