Uzasadnienie
Skarżąca A. T. w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema córkami. Podała, że oprócz 20 letniego samochodu VW nie posiada innych przedmiotów wartościowych, nieruchomości, zasobów pieniężnych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała na kwotę 1679 zł z swego wynagrodzenia oraz 1000 zł alimentów na dzieci. Dodała, że jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci oraz, że z uwagi na sprawę rozwodową jej maż nęka ją różnymi sprawami a w związku z tym połowa jej dochodu idzie na opłaty sądowe. Podniosła też, że nie ma gdzie mieszkać a jedna z jej córek ma problemy zdrowotne.
Postanowieniem z dnia 4.11.2011r. sygn. akt III SA/Kr 1185/11 Referendarz Sądowy umorzył postępowanie z wniosku A. T. o zwolnienie od kosztów sądowych, od którego to postanowienia A. T. wniosła skutecznie sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270), obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Sprawy mające za przedmiot odmowę lub przyznanie lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego kwalifikowane są z powyższego przepisu, w związku z czym A. T. w niniejszej sprawie nie ma obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Innymi słowy, rozpoznanie jej sprawy nie jest uzależnione od opłacenia skargi czy innego rodzaju kosztów sądowych.
W konsekwencji uznania, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych jej wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.