Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia z dnia 19 września 2008 r. znak: [...], Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o wymeldowaniu A. K. z miejsca stałego pobytu.
W skardze do sądu administracyjnego z dnia 28 października 2008 r. skarżący – A. K. - wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, że konieczność wstrzymania zaskarżonej decyzji wynika z okoliczności, iż decyzja ta, w jego ocenie, rażąco narusza prawo, a nadto, jej wykonanie dotkliwie może wpłynąć na sytuację skarżącego, który w wyniku jej wykonania utraci adres zameldowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd jednakże może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 art.61 p.p.s.a.). Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wprowadza wyjątek od reguły, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W związku z tym musi być wykładany ścieśniająco. Wnioskodawca zobowiązany jest zatem wykazać w sposób jednoznaczny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując pod tym względem oceny wniosku skarżącego, Sąd uznał, że nie wystąpiły przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p..p.s.a. do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Zdaniem Sądu skarżący w sposób lakoniczny uzasadnił swój wniosek, nie mniej jednak, zaskarżona decyzja o wymeldowaniu nie wywołuje skutków, o których mowa jest we wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. skutków trudnych do odwrócenia, czy też powstania znacznej szkody. Charakter bowiem zaskarżonego rozstrzygnięcia jest tego rodzaju, że stanowi ono jedynie urzędowe potwierdzenie stanu faktycznego, a więc potwierdzenie tego, że skarżący w lokalu tym nie przebywa. Podnoszone przez skarżącego niedogodności winny natomiast ustąpić z chwilą zameldowania się przez niego w miejscu faktycznego jego pobytu.
W tym stanie rzeczy, skoro nie zachodzą przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.