Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt. [...] utrzymało zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r., znak [...] na podstawie której przyznano M. C. dodatek mieszkaniowy w wysokości 191,30 zł miesięcznie na okres od 1 lipca 2013 r. do 31 grudnia 2013 r.
Ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
M. C. dnia 24 czerwca 2013 r złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2013 r., na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71 poz. 734 ze zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych stwierdził, iż wyżej wymieniona spełnia ustawowe przesłanki do przyznania jej dodatku mieszkaniowego w wysokości 191,30 zł miesięcznie. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkując przy tym lokal o powierzchni 32,30 m2. Organ obliczył dochód przyjmowany, jako podstawa wyliczeń dodatku mieszkaniowego. Dochód wyniósł 958,32 zł, przy czym na kwotę tą składają się: zasiłek stały, emerytura, składka zdrowotna córki J. oraz nadpłata za wodę.
Od powyższej decyzji M. C. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie zgadzając się z podjętym przez organ rozstrzygnięciem. Skarżąca podniosła, iż błędnie naliczono jej dochód, którego faktycznie nie uzyskuje, a to zasiłek stały, gdyż wcześniej otrzymała emeryturę. Podkreśliła, także iż znajduje się w ciężkiej sytuacji życiowej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt. [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, iż zarzut skarżącej o niezasadności wliczania zasiłku stałego jest o tyle nietrafny, że organ administracyjny nie ma swobody, co do decydowania w tym zakresie. Stosownie do przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a w szczególności art. 3 ust. 3, za dochód uważa się "wszelkie przychody", zaś zasiłek stały nie jest z nich w żaden wyłączony. Organ podniósł, zatem, iż w konsekwencji takiej redakcji przepisu, należało uwzględnić zasiłek stały przy obliczaniu dochodu.
M. C. na tą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wskazała, że nie zgadza się, aby do jej dochodu wliczony był zasiłek stały w czerwcu 2013 r. Wnioskowała o ponowne obliczenie dochodu celem przyznania dodatku mieszkaniowego. Skarżąca wskazała na jej trudną sytuację materialną.
Przed Sądem skarżąca przedstawiła pismo o potrącaniu jej z przyznanej emerytury zasiłku stałego za okres od 1 marca do 31 maja 2013r. w kwocie 239, 65 zł za każdy miesiąc.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty tożsame jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W wyniku tak zakreślonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że w badanej sprawie zaskarżona decyzja powinna być uchylona, bowiem została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych regulujące zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach. Ustawa uzależnia nabycie prawa do dodatku mieszkaniowego od spełnienia określonych w niej kryteriów.
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeśli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniżej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Pojęcie gospodarstwa domowego określa art. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35m2 - dla gospodarstwa jednoosobowego.
W ocenie Sądu organy nieprawidłowo ustaliły wysokość dochodów. Niedostatecznie rozważyły okoliczności faktyczne, a w szczególności fakt przyznania skarżącej emerytury, co spowodowało naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mianowicie w myśl art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis ten wyraża zasadę prawdy obiektywnej, która oznacza, że na organ administracji publicznej nałożony jest obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Wyrazem tej zasady jest między innymi obowiązek nałożony na organ administracji publicznej w art. 77 § 1 K.p.a., zgodnie, z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Skarżąca w toku postępowania przed sądem złożyła do akt sprawy kopię pisma MOPS z dnia 27 czerwca 2013 r. skierowanego do ZUS wnosząc o uwzględnienie tej okoliczności. Rozważenie tej okoliczności nie należało do sądu administracyjnego, który badał legalność zaskarżonej decyzji według stanu faktycznego i prawnego na dzień jej wydania przez organ drugiej instancji. Do okoliczności tej powinien już odnieść się organ I instancji rozważając, czy i jakie znaczenie ma fakt potrącenia skarżącej kwot zasiłku stałego z emerytury, co niewątpliwie mogło mieć wpływ na wyliczenie dochodu skarżącej, a w konsekwencji mieć wpływ na wysokość dodatku mieszkaniowego. Nie może stanowić przychodu kwota, która ulega potrąceniu z emerytury czy renty. W tych kategoriach kwoty potrąceń należałoby potraktować, jako stratę za ten okres. Ze względu na argumentację skarżącej w skardze jak i w toku postępowania administracyjnego trzeba wyraźnie zaznaczyć, że ostatecznie wpływ na wysokość dodatku mieszkaniowego przysługującego skarżącej ma wielkość dochodu. Zatem, przy założeniu postulowanej przez skarżącą okoliczności niższego dochodu, to w konsekwencji wielkość dodatku mieszkaniowego byłaby wyższa od przyznanej przez organ w zaskarżonej decyzji.
Zatem dokonując kontroli zaskarżonej decyzji SKO, a także poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta, według wyżej opisanych zasad, Sąd dopatrzył się przy wydaniu tych decyzji naruszeń procedury administracyjnej, w zakresie wszechstronnej i prawidłowej oceny zgromadzonych dowodów, a w szczególności, trafnie zarzuconego w skardze, nieuwzględnienia szczególnej mocy dowodowej, decyzji o cofnięciu zasiłku stałego i nieprzeanalizowaniu konsekwencji związanej z jej cofnięciem dla obowiązku zwrotu zasiłku stałego, od daty przyznanej emerytury. Zasiłek stały po tej dacie okazał się świadczeniem nienależnym i podlegał zwrotowi, o czym wiedział organ I instancji zawiadamiając skarżącą pismem przed wydaniem decyzji w przedmiotowej sprawie.
Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji uwzględni powyższe uwagi wytyczne i poglądy prawne Sądu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, uchylając obie wydane w sprawie decyzje.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.