Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. nr [...] w N. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez A. F. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia 2 listopada 2016 r.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienie to zostało doręczone B. J. w dniu 13 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-22 akt administracyjnych) z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Pismem z dnia 11 października 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła skargę na powyżej opisane postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie doręczone zostało skutecznie stronie skarżącej w dniu 13 lutego 2017 r., bezpośrednio do rąk skarżącej. W związku z tym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 15 marca 2017 r. Skarga została wniesiona pośrednictwem organu w dniu 11 października 2019 r. (data stempla pocztowego). Dzień ten należy przyjąć za dzień faktycznego wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.