Uzasadnienie
Pismem z 23 października 2018 r. K. i E. S. zaskarżyli uchwałę nr [...] Rady Gminy C z 26 lipca 2018 r. w sprawie nadania nazwy ulicy w miejscowości D. Wskazali, że skargę poprzedzili wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa.
Zaskarżoną uchwałą Rada nadała drodze zlokalizowanej na działkach ewidencyjnych [...], [...] i [...], nazwę: M. W uchwale tej wskazano, że właściciele ww. działek wyrazili na to zgodę. Skarżący podkreślili, że nie wyrażali zgody na zmianę nazwy ulicy. Pomimo tego, otrzymali zawiadomienie wójta C z 6 sierpnia 2018 r. o zmianie adresu budynku znajdującego się na działce nr [...] będącej ich własnością. W ocenie skarżących Rada Gminy C nie miała podstaw prawnych do podjęcia zaskarżonej uchwały.
Wyjaśniając przyczyny braku swojej zgody na nadanie nazwy ulicy wewnętrznej, skarżący wskazali na trwające postępowanie rozgraniczeniowe.
W odpowiedzi na skargę pełnomocniczka Rady wniosła o oddalenie skargi wyjaśniając, że droga, której nadano nazwę, biegnie po działkach [...], [...] i [...], a więc działkach, której właściciele wyrazili zgodę na nadanie nazwy: M. Wskazała również, że nadanie nazwy miało związek z wprowadzeniem w gminie C nazw dla dróg publicznych i niektórych dróg prywatnych. Zmiana adresu budynku znajdującego się na działce nr [...] nastąpiła natomiast na podstawie art. 47a ust.1 pkt 1oraz ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. poz. 125). Zgodnie z tymi zasadami budynki znajdujące się na działce nr [...] przypisano do najbliżej położonej ulicy tj. M nadając im numer M 9.
Na rozprawie w dniu 26 marca 2019 r. skarżąca argumentowała, że jest właścicielką przejazdu do działek [...], [...] i [...] i dopóki trwa postępowanie rozgraniczeniowe nie powinno się wprowadzać się nazw ulicy.
Pełnomocniczka Rady wskazywała na brak interesu skarżących w zaskarżeniu uchwały skoro zmiana nazwy nie dotyczyła działek będących własnością skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skargę należało odrzucić ponieważ zmiana nazwy ulicy biegnącej wyłącznie po terenie działek [...], [...] i [...] nie dotyczyła działek będących własnością skarżących. Brak więc było interesu prawnego po stronie skarżących do zaskarżenia uchwały. Skarżący nie zaskarżyli przy tym czynności wójta tj. zawiadomienia o zmianie adresu budynku znajdującego się na działce [...].
Niewątpliwie zgodnie z art. 8 ust.1a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2068 z późn. zm.) podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie nadania nazwy drodze wewnętrznej wymaga uzyskania pisemnej zgody właścicieli terenów, na których jest ona zlokalizowana. Sporna droga, jak wynika z akt sprawy, była tzw. drogą wewnętrzną – biegnącą m.in. po działkach [...] [...] i [...], a następnie wzdłuż granicy działki [...]. Niewyrażenie zgody przez skarżących na wprowadzenie nazwy ulicy: M spowodowało, że Rada w ogóle nie podjęła takiej uchwały w części dotyczącej drogi biegnącej wzdłuż działki [...].
Skarżący nie mieli więc interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały, skoro zmiana nazwy drogi nie dotyczyła ich działki. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 506) zaskarżyć uchwałę może tylko ten, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone.
Sąd dostrzega przy tym, że wprowadzenia nazwy drogi wewnętrznej w sposób faktyczny miało wpływ na zmianę adresu budynku znajdującego się na działce skarżących. Miało to jednak związek z tzw. czynnością techniczną wójta gminy C, który w oparciu o ww. przepisy rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów – powiadomił skarżących, że budynek oznaczony dotychczas numerem porządkowym 45 D zmieni numerację na M 9 (numer został nadany w powiązaniu z najbliżej znajdującą się ulicą).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, że czynność właściwego organu gminy, polegająca na nadaniu lub zmianie, albo odmowie nadania lub zmiany numeru porządkowego nieruchomości, nie następuje w drodze decyzji, czy postanowienia, ale ma charakter czynności materialno-technicznej. Postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu sprowadzać się jedynie do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości, między innymi w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z odpowiednich dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., I OSK 30/11).
Czynność wójta (o której skarżący zostali zawiadomieni ww. pismem z 6 sierpnia 2018 r.) mogła zostać zaskarżona na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.). Zgodnie przy tym z art. 53 §2 powołanej ustawy, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Skoro więc skarżący, nie mogli zaskarżyć uchwały w sprawie nadania nazwy ulicy, a jedynie czynność wójta w przedmiocie zmiany numeru porządkowego nieruchomości – to Sąd skargę na uchwałę odrzucił na podstawie art. 58 §1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.