Uzasadnienie
postanowienia WSA w Krakowie z dnia 21 lutego 2013r.
W dniu 22 marca 2012r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez Burmistrza Miasta i Gminy. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Uchwałą tą Rada Miejska uznała skargę Z. U. na nienależyte wykonywanie zadań przez Burmistrza Miasta i Gminy za niezasadną w części dotyczącej sposobu eksponowania flagi Rzeczypospolitej Polskiej przed budynkiem Urzędu Miasta i Gminy.
Natomiast w części dotyczącej zarzutu naruszenia terminów udzielenia skarżącemu odpowiedzi na jego pisma, o których mowa w art. 35-36 Kodeksu postępowania administracyjnego, Rada Miejska uznała skargę Z. U. za zasadną.
Po uprzednim wezwaniu Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia 17 maja 2012r. Z. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą uchwałę Nr [...] z dnia 22 marca 2012r.
W odpowiedzi na skargę udzielonej przez Radę Miejską oraz Burmistrza Miasta i Gminy zawarto wniosek o oddalenie skargi.
Z kolei w piśmie z dnia 14 stycznia 2013r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, gdyż nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego. Pełnomocnik wyjaśnił, iż zaskarżona uchwała została podjęta w trybie skargowym, o którym mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a zarówno w literaturze, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miejskiej z dnia 22 marca 2012r. wydana na podstawie art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotycząca rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza Miasta i Gminy. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego postępowania w sprawie skarg i wniosków.
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z Działu VIII Kpa do sądu administracyjnego.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zaskarżona niniejszą skargą uchwała rady miejskiej rozstrzygająca skargę z Działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą bowiem uregulowanych w Dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego – komentarz, Zakamycze 2000, str. 1025).
A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, nie mającego charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27).
Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała rady miejskiej, będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z Działu VIII Kpa, nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie Działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność rady miejskiej nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy, który przewiduje, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w pkt I sentencji.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jak w pkt II sentencji.