Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z oświadczeń zawartych w formularzu wynika, że skarżący nie ma osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie ma majątku ani stałych dochodów.
Jak powiada nie pracuje, jest kawalerem a wszystkie oszczędności zainwestował w doskonalenie zawodowe aby uzyskać wymagane dokumenty potrzebne do oferty konkursowej. Mizerne środki należące do skarżącego pochłaniają bieżące wydatki. Nie posiada żadnych oszczędności.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające. Obrazuje, że skarżący nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku i stałego dochodu, w zasadzie bez pracy. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
Biorąc to pod uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.