Uzasadnienie
W złożonym dnia 27.09.2016 r. na urzędowym formularzu "PPPr" wniosku o przyznanie prawa pomocy Fundacja "A" w L domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.
Wysokość środków finansowych określiła na kwotę 0 zł, wartości środków trwałych oszacowała na 13219,60 zł, a w rubryce przeznaczonej na określenie wartości zysku lub start za ostatni rok obrotowy według bilansu wpisała stratę w wysokości 7674,74 zł.
Ujawniła jeden rachunek bankowy w Banku [...] wskazując, że znajduje się tam kwota 0 zł.
Uzasadniając swoje starania, podniosła, że prowadzi działalność dobroczynną o charakterze non-profit. Zaakcentowała, że cele statutowe fundacji realizowane są w oparciu o zbiórkę pieniędzy prowadzoną za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. Wskazując na powyższe zaznaczyła, że z uwagi na toczące się obecnie postępowania karno-skarbowe oraz administracyjne fundacja została pozbawiona wpływów z tytułu tych darowizn. W konsekwencji nie jest w stanie uiścić należnej opłaty od skargi a w związku z tym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 5 października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie wyciągów obrazujących historię operacji finansowych wykonywanych na ujawnionym rachunku od początku 2015 r., przedłożenie raportów kasowych z ostatnich trzech miesięcy, wyjaśnienie z jakich środków opłaca pomoc prawną profesjonalnego pełnomocnika.
Zarządzenie nie zostało wykonane. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Na wstępie zauważyć trzeba, że obecny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie jest pierwszym takim wnioskiem strony skarżącej w niniejszej sprawie. Poprzedni wniosek strony skarżącej (k. 9-12) został oddalony (k. 35-38) albowiem strona skarżąca nie przedstawiła dokumentów źródłowych i nie udzieliła wyjaśnień o które została wezwana (k. 28).
Wskazując na powyższe nadmienić trzeba, że choć zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego jakkolwiek przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy tak przez osoby fizyczne jaki i osoby prawne to jednak odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę (sygn. akt. I OZ 416/05).
Zdaniem orzekającego w realiach rozstrzyganego przypadku okoliczności te nie uległy zmianie. Nadto strona skarżącą po raz wtóry nie udzieliła na wezwanie dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw.
Przypomnieć należy, że w myśl art. 252 w związku z art. 246 §2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć też trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan.
NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie strona skarżącą powinna sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Dla profesjonalnego pełnomocnika z usług którego strona korzysta wskazana w powołanym wyżej przepisie art. 246 §2 pkt. 2 ppsa reguła prawa i przedstawione kierunki jej wykładni nie powinny być zaskoczeniem. Wszystkie zaś pytania dotyczyły wyłącznie weryfikacji rzetelności oświadczeń składanych przez stronę skarżącą i wystarczało udzielić na nie jednoznacznych odpowiedzi w tym również pytanie o źródła finansowania pełnomocnika z wyboru.
Mając to na uwadze orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §2 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.