Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 38/15, zobowiązał Starostę do rozpoznania wniosku skarżącego A. O. z dnia 31 marca 2014 r. i wydania stosownego aktu w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt organu.
A. O., pismem z dnia 27 lutego 2017 r., wniósł do tut. Sądu "skargę", w treści której zarzucił bezczynność Staroście w związku z niezałatwieniem sprawy wpisania do rejestru gruntów działek o nr: [...], [...] i [...] położonych w miejscowości B. Opisał też przebieg postępowania po wydaniu ww. wyroku, w trakcie którego Starosta zawiesił postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów, a po złożeniu przez skarżącego zażalenia na to postanowienie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania.
Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego adwokat K. N. pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. do sprecyzowania charakteru prawnego wniesionego przez skarżącego za pośrednictwem Starosty pisma z dnia 27 lutego 2017 r. tj., czy: 1) stanowi ono skargę na niewykonanie wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 38/15, 2) stanowi ono skargę na bezczynność Starosty oraz do wykazania zachowania przez skarżącego trybu zaskarżenia niewykonania przez Starostę wyroku Sądu względnie bezczynności Starosty w przedmiocie ewidencji gruntów – w terminie do 7 dni od odbioru niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1369).
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 września 2017 r.
W piśmie z dnia 11 września 2017 r., będącym udzieloną w zakreślonym terminie odpowiedzią na ww. wezwanie, pełnomocnik skarżącego wskazała, że skarga A. O. stanowi skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 38/15. W kwestii zachowania trybu zaskarżenia wskazała natomiast, że złożone przez skarżącego zażalenie od postanowienia Starosty z dnia 24 sierpnia 2016 r., zawieszającego postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów w B, do organu wyższego stopnia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego należy traktować jako wezwanie Starosty do wykonania wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1368, zwanej dalej P.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia organowi grzywny.
Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Zdaniem Sądu skarżący A. O. nie wezwał skutecznie Starosty do wykonania wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r.
Nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącego, że wezwaniem do wykonania wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r. jest złożone przez skarżącego zażalenie od postanowienia Starosty z dnia 24 sierpnia 2016 r. zawieszającego postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów wniesione do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, następnie rozpoznane przez ten organ postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania.
Treść zażalenia wyraźnie wskazywała na intencje skarżącego, że kwestionuje zawieszenie postępowania w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i domaga się od organu wyższego stopnia w trybie zażaleniowym rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Jak podnosi się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i taki też pogląd prezentuje Sąd w niniejszej sprawie, wezwanie organu do wykonania wyroku powinno mieć charakter bezsporny i zawierać treść imperatywną, by organ administracji miał świadomość, że strona zamierza poddać postępowanie organu kontroli sądowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1949/13, Lex nr 1364257, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2013 r., sygn. akt I OSK 1920/13, Lex nr 1372738).
W związku z powyższym wniosek o ukaranie organu grzywną, na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. jest bezprzedmiotowy.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznając, że skarżący nie wezwał skutecznie Starosty do wykonania wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), orzekł, jak w sentencji postanowienia.