Uzasadnienie
G. P. zawarł w piśmie opatrzonym datą 1 czerwca 2015 r. wniosek o wyłączenie sędzi WSA Marii Zawadzkiej zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Wniosek został uzasadniony tym, że w ocenie skarżącego, sędzia że sędzia Maria Zawadzka jest stronnicza. Podniósł, że sędzia Zawadzka wielokrotnie odrzucała jego skargi i go poniżała. Zarzucił również dyskryminacyjne traktowanie przez MOPS i SKO.
W dniu 1 czerwca 2015 r. sędzia Maria Zawadzka złożyła pisemne wyjaśnienia, oświadczając, że w sprawie nie zachodzą przewidziane w art. 19 ppsa przesłanki wyłączenia sędziego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję wyłączenia sędziego regulują przepisy rozdziału 5 działu l ppsa. O wyłączeniu sędziego z mocy prawa stanowi przepis art. 18 ppsa, zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek traktuje art. 19 ppsa.
Stosownie do art. 18 § 1 ppsa sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2).
Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Zgodnie z art. 19 ppsa. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Stosownie do art. 20 § 1 ppsa wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 ppsa).
Zgodnie z art. 22 § 1 ppsa o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy (art. 22 § 2 ppsa).
Należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy, a skarżący nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziego. Same odczucia skarżącego, że sędzia nie jest bezstronny w związku z wcześniejszym orzekaniem w sprawach z jego skarg niezgodnie z jego oczekiwaniami, bez rzeczowego uprawdopodobnienia w tym zakresie, musi skutkować oddaleniem wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 4 marca 2014 r. sygn. akt l OZ 138/14 (LEX nr 1449942, dostępnym na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Żądając wyłączenia sędziego w trybie art. 19 ppsa, nie wystarczy powołać się na abstrakcyjne przyczyny, które w przekonaniu wnioskodawcy dają podstawę do wyłączenia.
Niezadowolenie strony odnoszące się do sposobu prowadzenia innych spraw sądowych, nie stanowi automatycznie podstawy do wyłączenia sędziów wcześniej orzekających w tych sprawach. Do wyłączenia sędziego nie wystarczy bowiem subiektywne przekonanie, że sędzia nie będzie bezstronny, wywołane faktem, że sędzia ten orzekał już kiedyś w innej sprawie i wtedy wydał niekorzystne dla danej strony orzeczenie. Innymi słowy, sama podejrzliwość strony, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie.
Wobec powyższego, podzielając w pełni przedstawiony wyżej pogląd, na podstawie wskazanych przepisów Sąd stwierdził, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego zawarte w art. 18 i art. 19 ppsa i orzekł jak w sentencji.