Uzasadnienie
Ustanowiony dla strony adwokat (65), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas M. W. (k.
78) za czynności podjęte w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji przed tutejszym wojewódzkim sądem administracyjnym otrzymała stosowne wynagrodzenie (k. 94). Następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną (k. 110-111) a także zapewniła skarżącemu reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (protokół k. 132 oraz pełnomocnictwo substytucyjne dla adwokata G. J. k. 127).
Wyrokiem z dnia 22 września 2017 r. sygn. akt l OSK 3322/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 133),
W dniu 2.10.2017 r. wpłynął do tutejszego sądu wniosek wyznaczonej adwokat o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm prawem przepisanych, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części w tym także zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika substytucyjnego na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 22.09.2017 r. w wysokości 349 zł. Do wniosku wyznaczona adwokat dołączyła bilety oraz wraz z fakturami ich zakupu przez substytuta.
Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2017 r. wezwano wyznaczoną adwokat o należyte udokumentowanie wydatków przez nią poniesionych w związku z przejazdem jej substytuta na rozprawę przed NSA w dniu 22.09.2017 r. zwracając uwagę, że na przedstawionych fakturach jako nabywca nie widnieje ona lecz jej substytut.
Działając w wykonaniu tego wezwania adwokat M. W. – S. przedstawiła w dniu fakturę opiewającą na 349 zł refakturującą na nią koszty przejazdu substytuta wynikające z faktur pierwotnie przedstawianych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona w 2015 r. (k. 112 i 110) więc zasady te zgodnie z §22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714) precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego można przyjąć iż zostało ono złożone przez wyznaczoną adwokat.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje wyznaczonemu adwokatowi który prowadził sprawę przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji opłata w wysokości 180 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. a) cyt. rozp. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Przy czym na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Dodatkowo w myśl §19 pkt. 2 rozporządzenia wyznaczonemu adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w łącznej kwocie 349 zł wynikającej z przedstawionej przez wyznaczoną adwokat faktury VAT refakturującą na nią koszty przejazdu jej substytuta na rozprawę przed Naczelnym
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.