Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] 2013 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 216 i art. 236 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 64 ust. 1, 7 i art. 65 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. nr 168, poz. 1323 ze zm.), odmówił A Sp. z o.o. z siedzibą w K zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych w Restauracji "M", K. W., ul. R w N, polegających na włączeniu do eksploatacji automatu do gier Hot Spot, nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...].
W dniu 19 kwietnia 2013 r. do Naczelnika Urzędu Celnego wpłynęło zawiadomienie [...] o zmianie danych znajdujących się w aktach weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanego w restauracji "M" K. W., w N, przy ul. R. Organ ustalił, że automat do gier o niskich wygranych Hot Spot, nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...], który zgłaszająca A Sp. z o.o. planowała uruchomić w ww. punkcie gier, został z dniem 31 stycznia 2011 r. przez właściwego Naczelnika Urzędu Celnego wyrejestrowany z Krajowego Rejestru Automatów do Gier, w związku z wygaśnięciem zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych [...] z dnia 30 czerwca 2004r. O fakcie tym Spółka A Sp. z o.o. została poinformowana pismem [...] z dnia 31 stycznia 2011 r. Zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 1 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. z 2003 r. nr 102, poz. 946 ze zm.) poświadczenie rejestracji, stwierdzające uprawnienie określonego podmiotu do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania automatu lub urządzenia do gier, traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy o grach i zakładach wzajemnych - w tym przypadku z dniem 30 czerwca 2010 r., kiedy wygasło zezwolenie na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych.
Do dnia 30 czerwca 2010 r. automat był eksploatowany w punkcie gier C, I. D., ul. L w G. Po tym dniu przemieszczony został do magazynu firmy, a w druku zgłoszenia przemieszczenia GL-2 nie wskazano miejsca dalszej eksploatacji. Zezwolenie na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier C w G przy ul. L wygasło z dniem 30 czerwca 2010 r.
W dniu 30 kwietnia 2013 r. w punkcie gier na automatach o niskich wygranych w Restauracji "M" przy ul. R w N przeprowadzono urzędowe sprawdzenie, w wyniku którego stwierdzono, że nie są spełnione warunki i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej. W szczególności stwierdzono, że automat o nr fabrycznym [...] nie posiada ważnego poświadczenia rejestracji. Zgodnie z brzmieniem art. 64 ust 5 w/w ustawy wyznaczono termin na spełnienie warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia kontroli, a po upływie tego terminu postanowieniem z dnia [...] 2013 r. ustalono termin ponownego urzędowego sprawdzenia punktu gier. W dniu 24 maja 2013 r. przeprowadzono ponowne urzędowe sprawdzenie, w trakcie którego stwierdzono, że sytuacja w punkcie gier na automatach o niskich wygranych w restauracji "M" w N nie uległa zmianie i w dalszym ciągu nie są spełnione warunki i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej. Dlatego organ orzekł jak w sentencji postanowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła "A" sp. z o.o. z siedzibą w K, zarzucając naruszenie:
- 1) art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie postanowienia pozostającego w sprzeczności z przepisami prawa, a konkretnie z § 8a ust. 2 pkt 2 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych oraz § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzania;
- 2) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, albowiem postępowanie podatkowe nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych;
- 3) art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ, wydając skarżone postanowienie;
- 4) 8a ust. 2 pkt 12 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych i § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzania, poprzez odmowę dokonania zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 239 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) w związku z art. 65 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie oraz dokonał ustaleń faktycznych tożsamych z ustaleniami organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów zażalenia Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z przepisem § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, poświadczenie rejestracji straciło ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa była w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Organ podkreślił, że fakt ten został potwierdzony przez Naczelnika Urzędu Celnego w piśmie z dnia 31 stycznia 2011 r., do którego Spółka zgłosiła wprawdzie zastrzeżenia w ramach instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jednak po uzyskaniu odpowiedzi od organu nie skorzystała z przysługującego jej prawa skierowania sprawy na drogę sądowoadministracyjną.
Organ odwoławczy podzielił zarzut odwołania, że automat do gier o niskich wygranych może być eksploatowany wyłącznie wówczas, gdy posiada ważne badania techniczne przeprowadzone przez upoważnioną do tego jednostkę badającą, oraz (w świetle przepisów rozporządzenia z 2003r. obowiązującego w dacie zdarzenia, które spowodowało utratę ważności poświadczenia rejestracji spornego automatu) ważne jest poświadczenie rejestracji automatu, które traci ważność z chwilą wygaśnięcia zezwolenia głównego. Co prawda ustawodawca nie wskazał wprost, o które zezwolenie chodzi, w szczególności nie wyjaśnił, czy ma to być zezwolenie wpisane w poświadczenie rejestracji automatu (tzw. zezwolenie pierwotne lub główne, jak określa to strona), czy może zezwolenie, którego numer został podany w kolejnym formularzu GL-2 dotyczącym przeniesienia urządzenia do punktu gier objętego innym zezwoleniem. Jednak zdaniem organu treść przepisu §10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia z 2003 r. należy rozumieć w ten sposób, że poświadczenie rejestracji automatu traci swoją ważność w chwili wygaśnięcia zezwolenia, w ramach którego w dacie wygaśnięcia tego zezwolenia urządzenie jest faktycznie eksploatowane bądź jest zawieszone w eksploatacji (znajduje się w magazynie).
Organ podkreślił, że spory na tym tle zostały rozstrzygnięte w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, które de facto doprecyzowało obowiązujące wówczas przepisy, wskazując między innymi moment czasowy oraz okoliczności, w jakich musi znajdować się automat do gier o niskich wygranych, aby można było mówić o utracie ważności poświadczenia rejestracji takiego automatu w związku z wygaśnięciem zezwolenia na urządzanie gier na automatach do gier o niskich wygranych. Na poparcie tego stanowiska organ odwoławczy powołał się na treść prawomocnego wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 maja 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 587/11.
Ustosunkowując się do odmiennej treści twierdzeń odwołującej się Spółki w zakresie stanu faktycznego, organ stwierdził nadto, że ustalenia organu celnego I instancji co do statusu spornego automatu były odmienne od twierdzeń Spółki. W zażaleniu stwierdzono bowiem, że "przedmiotowy automat przeniesiony został do punktu objętego inną koncesją, a zatem jego poświadczenie nie wygasło." Jednak z akt sprawy wynika, że w dniu 30 czerwca 2010 r. automat był eksploatowany w konkretnym punkcie objętym zezwoleniem, które w tej właśnie dacie wygasło, następnie jego eksploatacja została zawieszona. W formularzu GL-2 nie wskazano miejsca przyszłej eksploatacji, które byłoby objęte ważnym zezwoleniem. Strona nie wskazała innego dowodu, który przeczyłby tym ustaleniom. Wniosek, jaki można wysnuć w tym przypadku, jest jednoznaczny i wskazuje wyraźnie na utratę ważności poświadczenia rejestracji automatu z powodu wygaśnięcia zezwolenia, w ramach którego automat był eksploatowany.
Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił też, że obowiązujące obecnie przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.) nie przewidują powiązania ważności rejestracji z ważnością zezwolenia, a wygaśnięcie zezwolenia nie musi oznaczać utraty rejestracji automatu. Jednakże organ odwoławczy wskazał, że art. 23a ustawy o grach hazardowych nie obowiązywał w dniu 30 czerwca 2010 r., kiedy to nastąpiło zdarzenie powodujące utratę ważności rejestracji automatu i dlatego ocena tego zdarzenia i jego skutki nadal podlegają reżimowi §10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych.
Odnośnie natomiast zarzutu naruszenia art. 121 § 1 oraz art. 124 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że wydanie postanowienia przez organ I instancji zostało poprzedzone szeregiem czynności podjętych przez Naczelnika Urzędu Celnego. Miały one na celu przede wszystkim dokładne i jednoznaczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. W szczególności chodziło o ustalenie, czy w ogóle nastąpiła utrata ważności poświadczenia rejestracji, a jeżeli miało to miejsce, to kiedy doszło do tego zdarzenia. Organ celny I instancji ustalił także, jaki był status spornego automatu, a więc czy faktycznie mógł zaistnieć skutek w postaci utraty ważności poświadczenia rejestracji w związku z wygaśnięciem zezwolenia. Organ odwoławczy podkreślił, że czynności organu celnego podejmowane były w sposób umożliwiający Spółce wyjaśnienie okoliczności sprawy. W tym celu wyznaczano dodatkowe terminy ponownego urzędowego sprawdzenia, a strona na bieżąco była informowana o działaniach Naczelnika Urzędu Celnego.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej postępowanie poprzedzające wydanie rozstrzygnięcia przez organ celny pierwszej instancji było zgodne z wymogami zasady zaufania do organów podatkowych, uzasadnienie zaś tego rozstrzygnięcia zawiera wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się Naczelnik Urzędu Celnego, odnosząc się negatywnie do żądania Spółki wprowadzenia konkretnego automatu do gier do punktu gier.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Celnej złożyła "A" sp. z o.o. z siedzibą w K, zarzucając naruszenie:
- 1) art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie postanowienia pozostającego w sprzeczności z przepisami prawa, a konkretnie z § 8a ust. 2 pkt. 12 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych oraz § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzania;
- 2) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, albowiem postępowanie podatkowe nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,
- 3) art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ wydając skarżone postanowienie;
- 4) § 8a ust. 2 pkt 12 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych i § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzania, poprzez odmowę dokonania zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych.
Skarżąca domagała się uchylenia postanowień organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa.
Sądowa kontrola przeprowadzona zgodnie z powyższymi zasadami doprowadziła do uznania, że skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.
Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ I instancji powołał przepisy art. 64 ust. 1 i 7, oraz art. 65 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. 2013.1404), dalej u.s.c. natomiast organ odwoławczy w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia wskazał przepisy art. 233 i 239 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 29012r., poz. 749 ze zm.), dalej o.p. Na wstępie przytoczenia zatem wymaga treść art. 64 ustawy o Służbie Celnej, zgodnie z którym: "W podmiotach prowadzących działalność gospodarczą podlegającą kontroli, właściwy organ Służby Celnej przeprowadza urzędowe sprawdzenie, które polega na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy są zapewnione warunki i środki, o których mowa w art. 33 ust. 1 i 34 ust. 1 (ust.1). Zgodnie z art. 64 ust. 2 pkt. 3 tego przepisu, urzędowe sprawdzenie przeprowadza się w celu ustalenia spełnienia warunków, o których mowa w ust.
- 1. ust. 4 art. 64 u.s.c. stanowi, że z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół, który wraz ze zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 3, oraz dokumentacją dotyczącą działalności podlegającej kontroli stanowią akta weryfikacyjne, które zatwierdza się 1) decyzją naczelnika urzędu celnego – w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt. 1,
- 2) postanowieniem właściwego organu Służby Celnej – w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt.
- 2. W przypadku, gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w ust. 1, właściwy organ Służby Celnej wyznacza termin do ich spełnienia, a po upływie terminu przeprowadza powtórne urzędowe sprawdzenie. Zgodnie z ust. 7 art. 64, w przypadku urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w ust. 2 pkt. 3, wydaje się postanowienie, na które przysługuje zażalenie.
Działając na podstawie art. 64 ust. 9 u.s.c., Minister Finansów wydał w dniu 14 grudnia 2009r. rozporządzenie w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz.U. 2013.417 t.j.), którym określił: 1) wykaz rodzajów podmiotów zwolnionych z obowiązku przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, 2) tryb dokonywania oraz zakres zgłoszeń, o których mowa w art. 64 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, zwanych dalej "zgłoszeniami", oraz 3) zakres i sposób przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, w tym sporządzenia akt weryfikacyjnych.
Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie wydane na podstawie art. 64 ust. 7 u.s.c. o odmowie zatwierdzenia zmiany w aktach weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych, polegającej na włączeniu do eksploatacji automatu do gier HOT SPOT nr fabryczny [...] w nowo wskazanym punkcie – Restauracji "M" K. W., ul. R w N. Postanowienie to wydane zostało w wyniku urzędowego sprawdzenia, które miało miejsce na skutek dokonanego przez skarżącą Spółkę zgłoszenia włączenia do eksploatacji w/w automat (k. 15 i nast. akt adm.). Obowiązek poinformowania Naczelnika Urzędu Skarbowego przez skarżącą o zamiarze włączenia do eksploatacji spornego automatu wynikał z treści § 14 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie urzędowego sprawdzenia. Przepis ten wprowadza obowiązek podmiotu w nim określonego informowania właściwego naczelnika urzędu celnego o zmianach wymienionych w pkt. 1), 2) i 3) ust. 1, reguluje nadto formę i sposób przekazywania tych informacji, oraz określa, w przypadku jakich zmian przeprowadza się urzędowe sprawdzenie, a w jakich przypadkach informacja zostaje dołączona do akt weryfikacyjnych bez przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia.
Niesporne w sprawie jest, że do zawiadomienia o zmianie danych znajdujących się w aktach weryfikacyjnych punktu gier: Restauracja "M" Usługi Gastronomiczno-Handlowe "M" K. W. N ul. R, "A" Spółka z o.o. dołączyła: wykaz automatów o niskich wygranych, szkic sytuacyjny oraz opis pomieszczenia, opinię techniczną numer [...] z dnia 12 czerwca 2008r. z badania poprzedzającego rejestrację automatu Hot Spot, ważną do dnia 31 grudnia 2014r., wniosek o rejestrację automatu GL-1 z dnia 25 czerwca 2008 r. dotyczący automatu HOT SPOT numer fabryczny [...], oraz zgłoszenie przemieszczenia tego automatu do restauracji "M" w N - wniosek GL-2 z dnia 18 kwietnia 2013 r. Z wniosku GL-1 wynika, że automat Hot Spot nr fabryczny [...] został zarejestrowany w dniu 1 sierpnia 2008 r. i posiadał nr poświadczenia rejestracji [...]. Z druku GL-2 z dnia 16 czerwca 2010r. przedłożonego przez pełnomocnika organu na rozprawie w dniu 11 marca 2014r. wynika, że skarżąca zgłosiła zawieszenie eksploatacji automatu od 1 lipca 2010r. i nie wskazała adresu przyszłej eksploatacji.
Skarżąca nie kwestionowała, że jest to zgłoszenie przemieszczenia automatu do magazynu. Zatem ostatnim miejscem eksploatacji automatu był punkt C, I. D., w Go przy ul. L, do dnia 30 czerwca 2010r. po tej dacie automat nie był eksploatowany w innych puntach.
Skarżąca Spółka nie kwestionowała nadto, że pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. została poinformowana przez Naczelnika Urzędu Celnego o wyrejestrowaniu automatu do gry Hot Spot nr fabryczny [...] numer rejestracji [...], w związku z wygaśnięciem zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nr [...] z dnia 30 czerwca 2004r. W piśmie tym (k. 56 i 57 akt adm.) Naczelnik Urzędu Celnego, jako podstawę powyższej informacji wskazał na treść art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych, art. 138 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, oraz na § 10 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. Nie jest ponadto okolicznością sporną, iż A Sp. z o.o. wezwała - w związku z treścią pisma z dnia 31 stycznia 2011r.- Naczelnika Urzędu Celnego do usunięcia naruszenia prawa, jednak po uzyskaniu odpowiedzi nie zakwestionowała stanowiska organu na drodze postępowania sądowoadministracyjnego.
Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że stosownie do treści art. 134 p.p.s.a, przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest skarga na postanowienie Dyrektora Izby Celnej odmawiające zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanego w restauracji "M" K. W., w N. Sąd kontrolował więc w niniejszej sprawie zgodność tego postanowienia z przepisami ustawy o Służbie Celnej, których treść przytoczono wyżej, oraz z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie urzędowego sprawdzenia. Zgodnie zatem z § 4 ust. 4 pkt. 2 tego rozporządzenia, w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w § 3 pkt.6 (tj. w zakresie m. in. gier na automatach o niskich wygranych), do zgłoszenia należy dodatkowo (poza danymi i dokumentami opisanymi w § 4 ust. 2 i 3) dołączyć poświadczenia rejestracji automatów lub urządzeń do gier, wydane przez właściwy organ, dla tych automatów lub urządzeń, które będą eksploatowane w danym ośrodku gier, w punkcie gry na automatach o niskich wygranych lub w innym miejscu urządzania gier podlegających kontroli.
Nie ulega wątpliwości, że w dacie urzędowego sprawdzenia, oraz w dacie powtórnego urzędowego sprawdzenia, przeprowadzonych na podstawie art. 64 ust. 1 i ust. 5 u.s.c. skarżąca nie dysponowała poświadczeniem rejestracji automatu do gier Hot Spot o numerze fabrycznym [...] oraz że poświadczenie takie nie zostało załączone do zgłoszenia z dnia 18 kwietnia 2013r., który to obowiązek wynika z § 4 ust. 4 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie urzędowego sprawdzenia. Poświadczenie rejestracji automatu utraciło bowiem ważność wraz wygaśnięciem w związku z wygaśnięciem zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nr [...] z dnia 30 czerwca 2004r. Zaakceptować należało stanowisko organu, zgodnie z którym ocena zdarzenia powodującego utratę ważności rejestracji automatu i jego skutki podlegają reżimowi § 10 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych.
W tym zakresie należy więc podzielić argumentację organów przedstawioną w uzasadnieniach kontrolowanych postanowień. Poza granicami niniejszej sprawy pozostaje jednak ocena, czy stwierdzenie wygaśnięcia rejestracji spornego automatu nastąpiło w sposób zgodny z przepisami prawa. Kontrola sądowa w powyższym zakresie – jak wynika ze stanu sprawy i stanowiska skarżącej – nie została uruchomiona. Nie jest wie trafny zarzut skargi
Zgodne z przepisami ustawy o Służbie Celnej, w szczególności z art. 64 ust. 1 i ust. 7 tej ustawy, oraz z powołanymi wyżej przepisami rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie urzędowego sprawdzenia zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Orzekające w sprawie organy były władne i obowiązane – w świetle wyników urzędowego sprawdzenia stwierdzonych protokołami z dnia 30 kwietnia 2013r. i z dnia 24 maja 2013r. - odmówić zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych dotyczących automatu o niskich wygranych HOT SPOT o numerze fabrycznym [...], skoro wygasło jego poświadczenie rejestracji [...]. Stan faktyczny i prawny sprawy w dacie wydania zaskarżonego postanowienia uzasadniał więc jego wydanie. Analiza mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy o Służbie Celnej, oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie urzędowego sprawdzenia prowadzi do wniosku, że uprawnienia funkcjonariuszy Służby Celnej w przypadku dokonywania urzędowego sprawdzenia podmiotów określonych w § 3 pkt. 6 rozporządzenia polegają wyłącznie na dokonaniu sprawdzenia w zakresie określonym w § 9 rozporządzenia, czyli sprowadzają się do kontroli formalnej, w wyniku której wydane zostaje postanowienie, o którym mowa w art. 64 ust. 7 u.s.c. Sprawdzenie to obejmuje m. in. zgodność zgłoszenia i załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym (§ 9 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia).
Wobec rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego zawartego w piśmie z dnia 31 stycznia 2011 r. nr [...], nietrafny jest zarzut skargi naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej, albowiem automat został wyrejestrowany. W dniu 30 czerwca 2010r., kiedy nastąpiło zdarzenie powodujące utratę ważności rejestracji automatu, ocena tego zdarzenia i jego skutki podlegały reżimowi § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej przez wydanie postanowienia sprzecznego z § 8a ust. 2 pkt. 12 i z § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. Przepis § 8a tego rozporządzenia dotyczył wydania opinii technicznej po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu i określał konieczne jej elementy, a jego ust. 2 pkt. 12 stanowił, że opinia techniczna zawiera w szczególności termin ważności.
Przepis ten nie był w kontrolowanej sprawie stosowany przez organy Służby Celnej dokonujące urzędowego sprawdzenia. Jego adresatem były jednostki przeprowadzające badania poprzedzające rejestrację automatu i sporządzające opinie techniczne. Natomiast § 10 rozporządzenia regulował materię dotyczącą istoty poświadczenia rejestracji, terminu jej dokonywania oraz przyczyn utraty ważności i obowiązku zwrotu oryginału poświadczenia rejestracji w przypadku utraty jego ważności. Przepis ten także nie był przez organy orzekające stosowany. Z tych przyczyn nie mógł być uwzględniony także zarzut naruszenia tych przepisów sformułowany jako naruszenie prawa materialnego. Organy nie naruszyły także § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie urzędowego sprawdzenia, ponieważ przepisy te adresowane są do podmiotów, o których mowa w § 3 rozporządzenia, ustanawiają obowiązek informowania i wymieniają przypadki, w których obowiązek ten powstaje, oraz regulują kwestie techniczne dotyczące składanych informacji.
Nietrafne są także zarzuty naruszenia art. 121 § 1 oraz art. 124 Ordynacji podatkowej, albowiem wydanie zaskarżonego postanowienia zostało poprzedzone prawidłowym ustaleniem okoliczności faktycznych sprawy, po zapewnieniu skarżącemu możliwości wyjaśnienia okoliczności sprawy, czego dowodzi wyznaczenie dodatkowego terminu ponownego urzędowego sprawdzenia. Postępowanie poprzedzające wydanie rozstrzygnięcia było zgodne z wymogami zasady zaufania do organów podatkowych a uzasadnienie rozstrzygnięcia zawiera wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ odmawiając zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych.
Zgodnie z art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Mając na uwadze powyższe, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.