Uzasadnienie
W skardze wniesionej do tut. Sądu skarżący sformułował wniosek o "udzielenie prawa pomocy prawnej w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych" (k. [...]). Skarżącego poinformowano, że jest zwolniony z mocy ustawy od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. a) ppsa (k. [...] oraz k. [...]).
Na mocy zarządzenia z 28 lutego 2018 r. akta przedłożono referendarzowi sądowemu.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Po pierwsze skarżący jest zwolniony z mocy ustawy od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. a) ppsa. Po drugie postępowanie w niniejszej sprawie nie toczy się. Zostało zakończone (k. [...]). Wyrok oddalający skargę strony jest prawomocny od dnia 12 stycznia 2018 r. (k. [...].).
W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne. Okoliczność, że wniosek skarżącego nie czyni zadość wymaganiom z art. 252 §2 ppsa ma znaczenie drugorzędne. W sytuacji bowiem gdy rozpoznanie wniosku o prawo pomocy jest zbędne, działaniem niecelowym byłoby wzywanie strony o wypełnienie formularza.
Mając to wszystko na uwadze postanowiono jak w sentencji na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.