Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 sierpnia 2021 r. skarżący R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r.
Sądowi z urzędu jest wiadomym, że w sprawie skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 24 maja 2021 r. sygn. akt III SA/Kr 100/21 stwierdził bezskuteczność czynności w zakresie ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. Wyrok ten został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, NSA nie rozpoznał skargi kasacyjnej organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (por. postanowienie NSA z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II FSK 24/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zwana dalej: CBOSA).
Wskazać należy, że zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy (za postanowieniem NSA z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt I FZ 250/14, CBOSA).
Rozpoznawana obecnie sprawa jest ściśle związana z postępowaniem sądowoadministracyjnym, które toczyło się pod sygnaturą III SA/Kr 100/21, ponieważ w obydwu postępowaniach występują te same strony (skarżący i organ) oraz występuje ten sam przedmiot sporu, a mianowicie ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy.
W konsekwencji, w rozpoznawanej sprawie występuje sytuacja, gdy rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, to jest postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie skargi kasacyjnych wywiedzionej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2021 r.
W tym stanie rzeczy, postępowanie niniejsze należało na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed NSA.