Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 21 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1248/17

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r. oddalił skargę K. J. – dalej skarżącemu, w sprawie z jego skargi na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 22 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty wyrównania nagrody rocznej za 2005 r.

Zarządzeniem z tej samej daty Sąd nakazał doręczyć odpis powyższego wyroku m. in. skarżącemu z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zarządzenie to zostało doręczone stronie na standardowym druku zawierającym szereg pouczeń m. in. o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Odpis powyższego wyroku doręczono skarżącemu w dniu 23 stycznia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.

W piśmie z dnia 29 stycznia 2018 r., nadanym w dniu 30 stycznia 2017 r., skarżący w pkt "7", wyraził "sprzeciw" w zakresie pouczenia o obowiązku uiszczenia kosztów, zawartego w powyższym zarządzeniu z dnia 13 grudnia 2017 r., podnosząc, że jest on ustawowo zwolniony od kosztów sądowych w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Wniesiony przez skarżącego w piśmie z dnia 29 stycznia 2018 r., " sprzeciw" w zakresie pouczenia o obowiązku uiszczenia kosztów, zawartego w zarządzeniu Sądu z dnia 13 grudnia 2017 r., jest zażaleniem na to zarządzenie, albowiem skarżący nie zgadza się z tym zarządzeniem w zakresie obejmującym pouczenie o kosztach.

Zażalenie to podlega jednak odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: jako "P.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.; 1b) umorzenie postępowania;

1. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
2. 3) (uchylony);
3. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
4. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
5. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
6. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
7. 8) odrzucenie zażalenia;
8. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
9. 10) ukaranie grzywną.

Zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie: 1) pozostawienia pisma, którego braków strona nie uzupełniła, bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a.);

1. 2) pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 258 § 4 P.p.s.a.);
2. 3) kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 P.p.s.a.).

Stosownie zaś do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zakwestionowane zarządzenie nie stanowi postanowienia o jakim mowa w art. 194 § 1 P.p.s.a. jak i nie zawiera elementów pozwalających zakwalifikować je jako takie postanowienie. Ponadto, jak wynika z analizy przepisów procedury sądowoadministracyjnej, nie przewidziano możliwości wniesienia na takie zarządzenie zażalenia. Z tych też przyczyn wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalny. Na marginesie wskazać należy, że przedmiotowe pouczenie jest zgodne ze wzorem ustalonym przez prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, a skarżący dokładnie wie, będąc stroną kilkuset postępowań w tut. Sądzie, że uiszczenie opłat jest obowiązkowe, jeżeli strona nie jest ustawowo zwolniona i zostanie wezwana do ich uiszczenia. Natomiast w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem skarżący jest ustawowo zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.