Uzasadnienie
Uzasadnienie postanowienia WSA w Krakowie z dnia 14 marca 2012 r.
Działając na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2003 r., Nr 177. poz. 1729), Marszałek Województwa w dniu 8 czerwca 2006 r. zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] Z – G, na odcinku od km 0+000,00 do 21+344,44 (Nr [...]).
Dnia 28 listopada 2011 r. do Marszałka Województwa wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym wzywający – M. R. i W. S., powołujący się na art. 90 i 91 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, domagali się usunięcia naruszenia prawa polegającego na ograniczeniu swobody działalności gospodarczej i korzystania ze swojej własności.
Pismem z dnia 21 grudnia 2011 r. (znak: [...]) Wicemarszałek Województwa odniósł się do zarzutów podniesionych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, uznając je za bezzasadne i powołując się przy tym na stanowisko Wojewody oraz na umorzone postępowanie karne (sygn. akt [...]) i prawomocnie zakończone postępowanie cywilne (sygn. akt [...]), związane przedmiotowo z wyżej wymienionym wezwaniem.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. M. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Marszałka Województwa, skargę na zatwierdzenie projektu stałej organizacji ruchu przez Marszałka Województwa z dnia 8 czerwca 2006 r.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie zatwierdzenie przez Marszałka Województwa projektu stałej organizacji ruchu z dnia 8 czerwca 2006 r., wydane na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2003 r., Nr 177. poz. 1729), nie jest aktem organu samorządu województwa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 5 ani pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), nie podlega zatem zaskarżeniu w trybie i na zasadach przewidzianych w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.) z związku z art. 3 § 3 p.p.s.a.
Akt organu zarządzającego ruchem drogowym polegający na zatwierdzeniu projektu stałej organizacji ruchu, stanowi akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ma on charakter generalny i konkretny, dotycząc uprawnień i obowiązków każdego uczestnika ruchu drogowego wynikających z ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt l OSK 736/10 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 listopada 2009, III SA/Kr 108/09).
Tak ustalony charakter prawny zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu zatwierdzenia projektu stałej organizacji ruchu, determinuje tryb i termin jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wymaga poprzedzenia jej wezwaniem do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. A zatem wniesione w niniejszej sprawie przez M. R. i W. S. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, należy zakwalifikować jako złożone w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a., dla którego ustawa przewiduje termin 14-dniowy od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.
Analizując akta niniejszej sprawy należy uznać, że o fakcie wydania przez Marszałka Województwa zaskarżonego w niniejszej aktu zatwierdzenia projektu stałej organizacji ruchu, skarżący dowiedział się najpóźniej w toku toczącego się postępowania Sądem Okręgowym Wydział l Cywilny, zakończonego w l instancji wyrokiem z dnia 25 lutego 2010 r. (sygn. akt [...]). W uzasadnieniu tego wyroku sąd odwołuje się bowiem do zarzutów powoływanych przez skarżącego w pozwie, dotyczących zatwierdzenia stałej organizacji ruchu (str. 1 uzasadnienia) oraz wyraźnie wskazuje na istnienie dokumentu zatwierdzenia przez Marszałka Województwa projektu stałej organizacji ruchu z dnia 8 czerwca 2006r. (str. 3 i str. 8 uzasadnienia). To postępowanie sądowe prawomocnie zakończyło się wyrokiem Sądu Apelacyjnego Wydział l Cywilny z dnia 29 czerwca 2010r, [...], a skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego Wydział l Cywilny z dnia 22 grudnia 2010r., [...].
Należy zatem uznać, że termin 14 dni na wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. nie został przez skarżącego dochowany, skoro wezwanie wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego Województwa dopiero w dniu 28 listopada 2011 r.
Nadto zaś należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący uchybił także terminowi wniesienia skargi do sądu, liczonemu od dnia wezwania. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., że "skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa". Odpowiedzi na wezwanie udzielił skarżącemu Wicemarszałek Województwa pismem z dnia 21 grudnia 2011 r. (akta administracyjne, k.5). W piśmie tym Wicemarszałek Województwa czyli zastępca organu - Marszałka Województwa, wyraźnie odwołuje się do pisma skarżącego z dnia 25 listopada 2011 r., w pierwszym zdaniu pisząc "W odpowiedzi na pismo z dnia 25 listopada b.r. informuję", nie pozostawiając wątpliwości, że stanowi ono odpowiedź na wezwanie skarżącego. W aktach sprawy brak wprawdzie dowodu doręczenia tego pisma skarżącemu, zostało mu ono jednak doręczone najpóźniej w dniu 10 stycznia 2012r., albowiem w piśmie z tej daty (k. 6 akt administracyjnych), skarżący odwołuje się do jego treści, potwierdza tym samym jego otrzymanie.
Nawet zatem gdyby od tej daty liczyć rozpoczęcie biegu 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, to upływał on w dniu 9 lutego 2012r. Pismo zaś zawierające skargę zostało datowane na dzień 7 sierpnia 2012r., a wpłynęło do organu w dniu 20 sierpnia 2012r. Nawet gdyby przyjąć - za skarżącym - że pismo Wicemarszałka Województwa z dnia 21 grudnia 2011 r. nie stanowiło odpowiedzi na wezwanie, to i tak skarga została wniesiona po terminie, upływał on bowiem 60-dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, czyli w dniu 27 stycznia 2012 r.
Mając powyższe na względzie, Sąd postanowił o odrzuceniu skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesionej bez należytego zachowania trybu poprzedzającego jej wniesienie oraz uchybienia terminu do jej wniesienia.