Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 24 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 1259/20

Uzasadnienie

R. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Prezydenta Miasta - Zarządu Dróg Miasta z dnia 23 września 2020 r., znak sprawy [...], dotyczące upomnienia [...] z dnia 15 lipca 2020 r. pojazd nr rej. [...].

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Prezydenta Miasta - Zarządu Dróg Miasta z dnia 23 września 2020 r., znak sprawy [...], dotyczące upomnienia [...] z dnia 15 lipca 2020 r. pojazd nr rej. [...].

W ocenie Sądu skarga ta nie podlega właściwości sądu administracyjnego, w świetle przepisów kompetencyjnych zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu w zakresie kognicji sądu administracyjnego nie mieści się pismo z dnia 23 września 2020 r., gdyż nie jest ono aktem z zakresu administracji publicznej. Zaskarżone pismo z dnia 23 września 2020 r. zawiera jedynie wyjaśnienia i stanowi odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 12 sierpnia 2020 r. Pismo powyższe nie narusza praw skarżącego, gdyż sprowadza się tylko do przedstawienia określonej informacji w odpowiedzi na skierowane do organu pismo. Skoro zatem zaskarżone pismo zawiera jedynie określoną informację, to tym samym nie jest również przewidzianym w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. innym niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak bowiem podkreślano w doktrynie i orzecznictwie, przy określeniu zakresu przedmiotowego skargi na inne akty lub czynności, o której stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. należy wziąć pod uwagę następujące okoliczności: 1) akt lub czynność nie mogą być decyzjami lub postanowieniami w rozumieniu przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, 2) akty lub czynności mają charakter indywidualny.

Cecha ta wynika z określenia przedmiotu aktu (czynności) - dotyczy uprawnień lub obowiązków, 3) akty lub czynności podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które jednak nie wymagają autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 4) akty lub czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jeżeli są z zakresu administracji publicznej, a więc gdy jest to zakres kompetencji charakteryzującej się władztwem administracyjnym. W takich przypadkach do konkretyzacji stosunku administracyjnego nie jest wymagane rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej, natomiast mogą pojawić się akty lub czynności podejmowane przez organy administracji publicznej, których przedmiotem jest ustalenie (odmowa ustalenia), stwierdzenie (odmowa stwierdzenia) albo potwierdzenie (odmowa potwierdzenia) określonego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z mocy powszechnie obowiązującego przepisu prawa.

Żeby jednak uznać, że skarga dotyczy innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (lub bezczynność w tym przedmiocie) należy zbadać, czy wszystkie wyżej wymienione elementy występują (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 415/09, CBOSA).

Zaskarżone pismo wszystkich wskazanych elementów nie posiada, bowiem przede wszystkim nie ustala, nie stwierdza, ani nie potwierdza żadnego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z mocy powszechnie obowiązującego przepisu prawa, ani też nie odmawia takiego ustalenia, stwierdzenia lub potwierdzenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, bowiem jej przedmiot nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonego treścią art. 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, skargę tę należało uznać za niedopuszczalną, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.