Uzasadnienie
Po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Wojewody z dnia 20 września 2010 r. w przedmiocie wymeldowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1263/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Pismem z dnia 3 lutego 2012 r., pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie przedmiotowego postanowienia, co do orzeczenia o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, zaznaczając, że wnosiło powyższe już w piśmie z dnia 26 września 2011 r. Wskazał, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z kolei w myśl art. 157 § 2 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3 przywołanego artykułu) – wówczas zapada w formie postanowienia.
Stosownie natomiast do treści art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że strona może wnioskować o uzupełnienie postanowienia między innymi w sytuacji, jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które powinien zamieścić z urzędu.
Zgodnie z regulacją art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia
- - stawka minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.
W rozpoznawanej sprawie czynności pełnomocnika ograniczyły się do złożenia pisma procesowego z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego.
W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, pkt 1 lit. a oraz § 6 pkt 5i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), orzekł jak w sentencji postanowienia.