Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 marca 2018 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu M. B. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2018 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, w osobie adwokat M. R. W piśmie z dnia 28 maja 2018 r. pełnomocnik substytucyjny pełnomocnika z urzędu – S. W-P. przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 grudnia 2017 r. W piśmie tym zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które to koszty nie zostały uiszczone w całości, ani w części na rzecz pełnomocnika wyznaczonego.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270), § 21 ust. l pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., póz. 1714) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.