Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2006 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] o wykreśleniu z dniem [...] 2006 r. [...] Spółka z o.o. w [...] z rejestru zatrudnienia pod numerami [...] – agencji doradztwa personalnego i [...] – agencji pracy tymczasowej.
Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego, który nie jest sporny:
Podmiot pod nazwą [...] Sp. z o.o. została wpisana z dniem [...] 2005 r. do rejestru agencji zatrudnienia jako agencja doradztwa personalnego nr [...], jako agencje pracy tymczasowej pod nr [...]. W dniu [...] 2006 r. Wojewódzki Urząd Pracy w [...] skierował do agencji pismo przypominające o obowiązku złożenia informacji o działalności w zakresie prowadzenia agencji zatrudnienia za rok 2005 informując o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia w przypadku nie złożenia takiej informacji w dodatkowo wyznaczonym terminie i wyznaczając 7-dniowy termin od daty doręczenia pisma.
Pismo zostało doręczone i odebrane przez pracownika agencji w dniu [...] 2006 r., jednakże żądana informacja nie została złożona.
Z tego powodu Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...].2006 r. znak [...] wykreślił [...] Sp. z o.o. w [...] z rejestru agencji zatrudnienia z dniem [...].2006 r. Jako podstawę prawną powołał przepis art. 19 ust. 14 pkt 4 i ust. 17 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 99, poz. 1001 z późn. zm.)
Zgodnie z powyższymi przepisami "Marszałek Województwa wykreśla w drodze w drodze decyzji podmiot wpisany do rejestru w przypadku niewykazania działalności w informacji o działalności agencji zatrudnienia" (art. 19 ust. 14 pkt 4). Z kolei przepis ust. 17 art. 19 stanowi iż "Agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawienia Marszałkowi Województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, za rok poprzedni".
Informacja zgodnie z ust. 18 przepisu art. 19 ustawy o promocji powinna zawierać w szczególności liczbę:
- 1) osób, które podjęły pracę za pośrednictwem agencji zatrudnienia według grup elementarnych zawodów zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy, z podaniem państw zatrudnienia;
- 2) pracodawców korzystających z usług doradztwa personalnego;
- 3) osób korzystających z pomocy poradnictwa zawodowego;
- 4) pracodawców korzystających z pomocy poradnictwa zawodowego;
- 5) osób skierowanych do wykonywania pracy tymczasowej.
W odwołaniu od powyższej decyzji Marszałka Województwa [...] strona skarżąca wyjaśniła, że przyczyną niezłożenia przez agencję zatrudnienia informacji o działalności agencji w terminie do 31 stycznia, za rok poprzedni było zwolnienie w trybie natychmiastowym osoby upoważnionej do reprezentowania firmy na terytorium Rzeczypospolitej. Zatrudnienie nowych osób, którym brak było doświadczenia spowodowało, że nie zostały dokonane przez te osoby odpowiednie czynności. W związku z tym strona skarżąca wnosi także o ponowne wpisanie firmy do rejestru agencji doradztwa personalnego i agencji pracy tymczasowej. Do odwołania załączona została wymagana informacja o działalności agencji.
Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało opisaną na wstępie decyzję utrzymującą w mocy orzeczenie Marszałka. Organ odwoławczy wskazał na fakt niezłożenia informacji o działalności agencji zatrudnienia co stanowi naruszenie obowiązków określonych w ustawie.
W myśl art. 19 ust. 14 pkt 5 Marszałek Województwa wykreśla w drodze decyzji podmiot wpisany do rejestru w przypadku naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia działalności agencji zatrudnienia określonych w ustawie.
Z akt sprawy wynika że [...] Spółka z o.o. nie dostarczyła Marszałkowi Województwa informacji o której mowa w przepisach prawa, co przyznaje również odwołująca się. Przepisy prawa w tym zakresie są jasne. Skoro agencja nie przedłożyła informacji do dnia 31 stycznia 2006 r. o działalności za rok poprzedni, to należy uznać że naruszyła warunki prowadzenia działalności agencji zatrudnienia określone w ustawie, co skutkuje wykreśleniem jej z rejestru. Organ pierwszej instancji podjął zatem właściwą decyzję i w formie przewidzianej prawem.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której skarżąca domagała się jej uchylenia, zarzucając naruszenie prawa poprzez przyjęcie błędnej wykładni przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, a także naruszenie interesu prawnego strony skarżącej.
Mianowicie przepis art. 19 ust. 14 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, według strony skarżącej nie nakłada na Marszałka obowiązku wykreślenia podmiotu w wypadkach enumeratywnie wymienionych w tych przepisach (pkt 1-6), lecz wskazuje jedynie na taką możliwość.
Literalna treść tego przepisu nie wyklucza także możliwości wykazania usprawiedliwionych przyczyn naruszenia przez dany podmiot warunków prowadzenia działalności agencji zatrudnienia określonych w ustawie, w tym w zakresie obowiązku polegającego na przedstawieniu Marszałkowi Województwa informacji o działalności. Zdaniem strony skarżącej wobec wykazania uzasadnionych przyczyn niewykonania przez dany podmiot obowiązku polegającego na przedstawieniu Marszałkowi Województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w terminie do 31 stycznia danego roku za rok poprzedni, a także wobec wykonania tego obowiązku niezwłocznie po ustaniu przyczyny powodującej naruszenia obowiązku, marszałek województwa władny jest zaniechać wykreślenia danego podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia a w wypadku wydania decyzji w tym przedmiocie może cofnąć tę decyzję.
W rozpatrywanym przypadku zachodzą uzasadnione okoliczności niewykonania obowiązku złożenia informacji i strona skarżąca szczegółowo je wykazała, dlatego decyzja o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia powinna ulec uchyleniu.
Utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy skutkuje koniecznością zwrotu certyfikatu w okresie miesiąca od dnia otrzymania decyzji o wykreśleniu z rejestru (art. 19 ust. 15 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Wykonanie tego obowiązku oznacza niemożność prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie co wiąże się z rozwiązaniem umów z wieloma pracownikami skarżącej firmy, co pozostaje w sprzeczności z naczelną zasadą prawną stanowiącą, iż nie można uczynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Także działanie lub zaniechanie nie jest uznawane za wykonanie prawa i nie korzysta z ochrony.
Dodatkowo strona skarżąca wniosła o zobowiązanie Marszałka Województwa [...] do wykonania czynności wskazanej przez SKO w postaci rozpatrzenia wniosku o ponowny wpis do rejestru agencji zatrudnienia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działań administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi przez wojewódzki sąd administracyjny może nastąpić wyłącznie w sytuacji określonej przepisem art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej p.p.s.a., który stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawy do wznowienia postępowania,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postępowania w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach,
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Działając w zakresie wyżej wskazanym Sąd nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi.
Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Strona skarżąca nie dopełniła obowiązku określonego przepisem art. 19 ust. 17 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy tj. przedstawienia marszałkowi informacji o działalności agencji zatrudnienia w terminie do dnia 31 stycznia, za rok poprzedni.
Kwestią sporną jest interpretacja przepisu art. 19 ust. 14 ustawy w/w.
Mianowicie strona skarżąca przepisowi temu nadaje charakter uznaniowy twierdząc, że marszałek województwa może wykreślić podmiot wpisany do rejestru w przypadkach wskazanych w pkt 1-6 ust. 14 art. 19 lecz nie ma takiego obowiązku. Ponadto według strony skarżącej marszałek województwa uprawniony jest do oceny przyczyn naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia działalności agencji zatrudnienia określonych w ustawie, a w szczególności uwzględnienia okoliczności usprawiedliwiających niewykonanie obowiązku określonego w art. 19 ust. 17 ustawy.
Pogląd ten nie znajduje żądnego uzasadnienia prawnego. Ilekroć ustawodawca nadaje uprawnienie pozostawiając organowi swobodę w zakresie posługiwania się nim, wyraża to jednoznacznie poprzez użycie słowa "może", albowiem zasadą jest obowiązek działania organów administracji w sposób ściśle określony przez ustawodawcę.
Przepis ust. 14 art. 19 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nakłada na Marszałka Województwa obowiązek wydania decyzji o wykreśleniu podmiotu wpisanego do rejestru w przypadkach określonych w pkt 1-6. Nie sposób przyjąć, że w okolicznościach wymienionych w pkt 1-3 tj. pisemnego wniosku podmiotu, postawienia przedsiębiorstwa w stan likwidacji lub upadłości, wykreślenie podmiotu jest przedmiotem decyzji uznaniowej.
Sposób sformułowania omawianego przepisu jednoznacznie wskazuje na obligatoryjny charakter decyzji o wykreśleniu z rejestru w przypadku naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia działalności agencji zatrudnienia określonych w ustawie.
Uchybienie obowiązkowi z art. 19 ust. 17 stanowi naruszenie ustawowych warunków prowadzenia działalności agencji zatrudnienia.
Nie może odnieść zamierzonego skutku argumentacja odwołująca się do zasad współżycia społecznego, jak i społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa.
Są to bowiem zasady wyrażone w art. 5 kodeksu cywilnego i odnoszą się do stosunków cywilno-prawnych.
Nie można w kategoriach nadużycia prawa rozpatrywać decyzji wydanej przez organ administracji zgodnie z jego kompetencjami i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Zasady współżycia społecznego nie mogą być podstawą kształtowania stosunków administracyjno-prawnych, albowiem przepisy prawa administracyjnego nie zawierają przepisu odpowiadającego treści art. 5 kc na którego treść powołuje się strona skarżąca.
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy dokonując ich właściwej interpretacji, Sąd nie dopatrzył się uchybień postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Z tego względu skarga uległa oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.