Uzasadnienie
K. J., zwany dalej skarżącym, pismem z dnia 9 września 2020 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Komendanta Powiatowego Policji z dnia 1 września 2020 r., znak: [...], w przedmiocie pozostawienia podania skarżącego bez rozpoznania.
Dogłębna analiza akt sprawy, w tym treści skargi i odpowiedzi na skargę, wykazała jednak, że w dniu 1 września 2020 r. sporządzał pisma kierowane do skarżącego Wydział Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji.
Wobec powyższego pismem z dnia 10 grudnia 2020 r. skarżący został wezwany o sprecyzowanie treści skargi z dnia 9 września 2020 r. w zakresie zaskarżonej czynności z dnia 1 września 2020 r. poprzez wskazanie organu, który wydał kwestionowaną przez niego czynność, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 16 grudnia 2020 r. Do chwili obecnej skarżący nie sprecyzował skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzuceniu podlega skarga, której braki formalne nie zostały w terminie uzupełnione. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny odrzuci skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia.
W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 16 grudnia 2020 r.
Do dnia dzisiejszego skarżący nie sprecyzował skargi, a skardze nie można było nadać dalszego biegu. Podkreślić bowiem należy, że w skardze, i też w sposób nieprecyzyjny, budzący wątpliwości, skarżący określił, iż przedmiotem zaskarżenia jest czynność, "... skarżonego organu..." z dnia 1 września 2020 r., znak: [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania, wskazując w nagłówku skargi zdaje się jako "...skarżony organ..." "Komenda Powiatowa Policji." Skargę skierował do sądu za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji. Tymczasem z odpowiedzi na skargę organu Policji wynika, że w dniu 1 września 2020 r., Wydział Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji sporządzał pisma, w tym pismo znak: [...]. W takim stanie rzeczy Sąd nie może się domyślać, ani tym bardziej samodzielnie kwalifikować, jaka konkretnie czynność i którego organu Policji jest przedmiotem zaskarżenia. To skarżący powinien ją wskazać w skardze w sposób nie budzący wątpliwości.
Wprawdzie z przepisu art. 57 P.p.s.a. wynika jedynie obowiązek dostatecznego zindywidualizowania aktu lub czynności kwestionowanych przez stronę, lecz w rozpatrywanej sprawie Sąd nie był w stanie bez cienia wątpliwości zidentyfikować na podstawie treści skargi, bez wezwania skarżącego o jej sprecyzowanie, o którą czynność i którego organu Policji chodzi skarżącemu. W ocenie Sądu wymóg z art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie został więc spełniony. W sytuacji, gdy skarżący nie sprecyzował braku formalnego skargi poprzez określenie w sposób jednoznaczny przedmiotu zaskarżenia, skarga musiała zostać w takim stanie rzeczy odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.