Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego radca prawny wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w osobie r.pr. P. G., sporządził i przedłożył w tut. sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyznaczony adwokat oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. W załączeniu przedstawił zaś odpis sporządzonej opinii.
Z urzędu stwierdza się, że za czynności podjęte przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wyznaczony radca prawny otrzymał stosowne wynagrodzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 – t.j.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013.490 – t.j.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Zgodnie z § 16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
W niniejszej sprawie oświadczenie tej treści zostało złożone przez radcę prawnego.
Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia tej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4, natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa §14.
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu który prowadził sprawę w I instancji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej obowiązującej w postępowaniu przed I instancją tj. w wysokości 120 zł stosownie do § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. b. w związku z ust. 2 pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia.
W rozpoznawanej sprawie pod sygn. III SA/Kr 1285/14 było prowadzonych sześć spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, co nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak - Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08). Oznacza to, że w każdej z tych spraw należne byłoby wynagrodzenie dla pełnomocnika.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Sąd może obniżyć wynagrodzenie. Mając jednak na uwadze nakład pracy w postępowaniu po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji ustanowionego w niniejszej sprawie pełnomocnika, Sąd doszedł do przekonania, że nie ma podstaw do obniżenia wynagrodzenia należnemu radcy prawemu za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zatem ustalono opłatę za tę czynność w wysokości określonej w sentencji tj. w kwocie 720 zł. Na mocy § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. ustalona w ten sposób opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.