Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną w rubryce 6 wpisała tylko siebie.
Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 987,59 zł emerytury.
Uzasadniając swoje starania podniosła, że nie stać jej ani na zapłacenie kosztów sądowych ani na opłacenie adwokata z wyboru. Nadmieniła, że jej mąż zmarł 30.08.2016 r. i że ma do zapłacenia koszty adwokackie w wysokości 617 zł w sprawie cywilnej. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że na prąd musi przeznaczać130 zł, na gaz 80 zł, na wodę 97 zł, na śmieci 7 zł, na telefon 50 zł a na lekarstwa i rehabilitację ok. 400 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, wysokość i źródło dochodów. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych strony. Obrazuje bowiem, że te nie rysują się specjalnie. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest obecnie niewielka emerytura w deklarowanej kwocie 987,59 zł. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają na opłacenie wykazanych stałych wydatków i skromną egzystencję. Skarżąca nie posiada nieruchomości, zasobów ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 245 §2, art. 246 §1 pkt. 1 w zw. z art. 258 §1 i 2 pkt. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.