Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2010r. A. O. prowadzący działalność pod firmą A złożył protest na rozstrzygnięcie Centrum Przedsiębiorczości z dnia 24 listopada 2010r. w którym stwierdzono nie zakwalifikowanie projektu "[...]" do dalszego etapu oceny
Aktem z dnia 12 stycznia 2011r. nr [...] Zarząd Województwa pozostawił protest bez rozpoznania. Zaskarżony akt został wydany na podstawie art.30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 Nr 84, poz.712 ze zm.).
Skargę na powyższy akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. O. prowadzący działalność pod firmą A. Na rozprawie w dniu 15 marca 2011r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministarcyjnego z uwagi na przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Pełnomocnik organu wnosił o nieuwzględnienie wniosku.
Sądowi znany jest z urzędu fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09 postanowieniem z dnia 24 listopada 2009r. (uzupełnionym 8 marca 2010r.) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu (sygn. akt P 9/10) następujące pytanie prawne, Czy art.5 pkt 11, art.30a ust.1 i 2, art.30b ust.1 i 2 oraz art.37 ustawy z dnia 6grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy kpa i zezwala –w ramach realizacji programu operacyjnego- na kreowanie sytemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art.7, art.31 ust.3 w zwz z art.32 ust.1 oraz art.87 Konstytucji.
Istotnym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny jest ustalenie, czy przyjęty przez ustawodawcę system kreowania środków odwoławczych jakie przysługują wnioskodawcy w trakcie naboru projektów zgodny jest z wskazanymi przepisami Konstytucji.
W niniejszej sprawie złożona skarga dotyczy pozostawienia protestu bez rozpoznania, czyli proceduralnego rozstrzygnięcia o środku odwoławczym jakim jest protest.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pełni podziela wątpliwości podniesione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu powołanego postanowienia.
Wobec tego, że w niniejszej sprawie występuje analogiczne zagadnienie, jakie będzie przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) zawiesił postępowanie sądowe z urzędu, albowiem rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając na uwadze, że wszczęte postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczy sprzeczności aktu rangi ustawowej z przepisami Konstytucji, Sąd Administracyjny nie może w sposób samodzielny i wiążący dokonać ich oceny. Jak podnosi się w literaturze (M.Niezgódka-Medek komentarz do art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. LEX 2009) celowość zawieszenia postępowania sądowadministracyjnego na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym postępowaniu. Ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania sądowodministracyjnego w razie badania kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia.
W postanowieniu z dnia 15 grudnia 2010r. sygn. akt I GZ 410/10 Naczelny Sąd Administracyjny sformułował następujący pogląd: "1. Możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art.240 p 1 pkt 8 o.p. praz postępowania sądowadministracyjnego w oparci o art.272 p.p.s.a. nie może stanowić negatywnej przesłanki do zastosowania art.125 § 1 pkt 1 tej ustawy.
2. Zawieszenie postępowania sądowadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnych, trwałość i niewzruszalność prawomocnych wyroków, spójność sytemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych."
Nadto w analogicznej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010r. sygn. akt II GZ 398/10 oddalił zażalenie Zarządu Województwa na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 września 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1074/10 na zawieszenie postępowania w przedmiocie nieuwzględnienia protestu (przyczyną zawieszenia postępowania było wskazane wcześniej postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym, sygn. akt P 9 /10).
W takich okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.